Οικουμενικον Πατριαρχείον
Οικουμενικον Πατριαρχείον
Οικουμενικον Πατριαρχείον

 

 

ΣΥΝΟΔΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΡΗΤΗΣ

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ

ΤΗΣ ΚΑΥΣΕΩΣ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ

Ἀριθμ. Πρωτ.: 234/29-03-2016

Διαβάσετε παρακάτω τήν Συνοδική Ἐγκύκλιο τῆς Ἱερᾶς Ἐπαρχιακῆς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης, ἡ ὁποία ἀναφέρεται στό θέμα τῆς καύσεως τῶν νεκρῶν. Ἡ Ἐγκύκλιος συντάχθηκε κατόπιν σχετικῆς Ἀποφάσεως τῆς Ἱερᾶς Ἐπαρχιακῆς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης κατά τήν Συνεδρία τῆς 3ης Μαρτίου 2016 (βλ. ἐδῶ) καί θά ἀναγνωσθεῖ σέ ὅλους τούς Ἱερούς Ναούς τῆς Κρήτης κατά τήν Θεία Λειτουργία τῆς προσεχοῦς Κυριακῆς τῆς Σταυροπροσκυνήσεως, 3ης Ἀπριλίου 2016.

 

 

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

ΙΕΡΑ ΕΠΑΡΧΙΑΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ

ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΡΗΤΗΣ

 

Ἀ­ριθμ. Πρωτ. 234                                                             Ἐν Ἡ­ρα­κλε­ί­ῳ, τῇ 29ῃ Μαρ­τί­ου 2016

 

Πρός

τούς Αἰ­δε­σι­μω­τά­τους Κλη­ρι­κούς, τούς Ὁ­σι­ω­τά­τους Μο­να­χούς

καί τόν εὐ­σε­βῆ Λα­ό τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας Κρή­της

 

   Ἀ­γα­πη­τοί ἀ­δελ­φοί, παι­δι­ά τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας,

 

   Βρι­σκό­μα­στε ἤ­δη στό μέ­σον τῆς πο­ρεί­ας τῆς Ἁ­γί­ας καί Με­γά­λης Τεσ­σα­ρα­κο­στῆς καί ἡ Ἁ­γί­α μας Ἐκ­κλη­σί­α λι­τα­νεύ­ει τόν Τί­μι­ο Σταυ­ρό, γι­ά τήν πνευ­μα­τι­κή ἐ­νί­σχυ­ση τοῦ πι­στοῦ λα­οῦ Της, ὁ ὁ­ποῖ­ος προ­σμέ­νει τήν Ἀ­νά­στα­ση τοῦ Κυ­ρί­ου. Ἡ προ­σκύ­νη­ση τοῦ Σταυ­ροῦ, κα­τά τήν πο­ρεί­α πρός τό Ἅ­γι­ο Πά­σχα, ὑ­πεν­θυ­μί­ζει τή Σταυ­ρι­κή Θυ­σί­α τοῦ Κυ­ρί­ου, «ὑ­πέρ τῆς τοῦ κό­σμου ζω­ῆς» (Ἰ­ω. 6,51).

   Ἡ Ὀρ­θό­δο­ξη ἐμ­πει­ρί­α, τό θε­μέ­λιo τῆς σταυ­ρο­α­να­στά­σι­μης ζω­ῆς, δέν βρί­σκε­ται στήν ἀ­να­κού­φι­ση συ­ναι­σθη­μά­των μί­ας ἰ­δε­ο­λο­γι­κῆς χρι­στι­α­νι­κῆς πρόσ­λη­ψης ἤ ἐν­τός τῆς δι­α­πά­λης τῆς ἀ­πο­δει­κτι­κό­τη­τας, τῶν ἀ­πό­ψε­ων καί τῶν δι­α­φο­ρο­ποι­ή­σε­ων τῶν δι­α­φό­ρων δι­δαγ­μα­τι­στῶν, ἀλ­λά ἐν­τός τῆς κα­τά χά­ριν σχέ­σης μέ τόν Ἰ­η­σοῦ Χρι­στό καί τό συ­νάν­θρω­πο.

   Ὁ Τί­μι­ος Σταυ­ρός εἶ­ναι ἀ­ναμ­φί­βο­λα τό ἱ­ε­ρό σύμ­βο­λο τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας πού προ­ϋ­πο­θέ­τει τρό­πο ζω­ῆς ὡ­ραι­ό­τη­τας καί ἐ­σω­τε­ρι­κῆς σχέ­σης μέ τόν Πα­νά­γα­θο Θε­ό καί δέν ἀ­πο­τε­λεῖ ἕ­να νε­κρό δι­α­κρι­τι­κό ση­μεῖ­ο μί­ας ἰ­δέ­ας κά­ποι­ας με­ρί­δος ἀν­θρώ­πων, οἱ ὁ­ποῖ­οι ὀ­νο­μά­ζον­ται χρι­στι­α­νοί.

   Τί­πο­τα στόν ἐ­σω­τε­ρι­κό πνευ­μα­τι­κό ἀ­γῶ­να, δέν ἀ­τε­νί­ζε­ται ὡς δή­λω­ση ὁ­μά­δας, κά­ποι­ας ἀ­ό­ρι­στης με­τα­φυ­σι­κῆς προ­ο­πτι­κῆς. Ἡ ἁ­γι­ο­πα­τε­ρι­κή Ὀρ­θό­δο­ξη Πα­ρά­δο­ση καί ζω­ή, στό βά­θος της, ὄ­χι μό­νο κα­τα­νο­εῖ, ἀλ­λά ζεῖ μέ τή με­τά­νοι­α καί ὁ­ρᾶ κα­τά χά­ριν ἐν­τός τῆς ἁ­γι­ά­ζου­σας Ἐκ­κλη­σί­ας, ἡ ὁ­ποί­α ἀ­γάλ­λε­ται «εἰ μή ἐν τῷ σταυ­ρῷ τοῦ Κυ­ρί­ου ἡ­μῶν Ἰ­η­σοῦ Χρι­στοῦ» (Γαλ. 6,14), δη­λα­δή, «πα­ρά μό­νο στό σταυ­ρό τοῦ Κυ­ρί­ου μας Ἰ­η­σοῦ Χρι­στοῦ».

   Τό βί­ω­μα τῆς ἐκ­κλη­σι­α­στι­κῆς ζω­ῆς, θε­ω­ρού­με­νο ὅ­πως πα­ρα­πά­νω, δη­λα­δή μέ­σῳ τῆς μέ­νου­σας κα­τά­στα­σης τῆς χά­ρι­τος καί ὄ­χι μέ­σῳ τῆς πρό­σκαι­ρης ἐ­πι­κρά­τη­σης τῆς μί­ας ἤ τῆς ἄλ­λης ἐ­ξω­τε­ρι­κῆς προ­τί­μη­σης, πού γέν­νη­σε τό φρό­νη­μα τοῦ σύγ­χρο­νου ἐ­γω­κεν­τρι­σμοῦ, δέν δι­αι­ρεῖ, ἀλ­λά ἑ­νώ­νει. Ἡ Ἐκ­κλη­σί­α τό ἀν­τλεῖ ἀ­πό τό τα­μεῖ­ο τῆς χά­ρι­τός T­ης καί γι­ά τό λό­γο αὐ­τό δέν δέ­χθη­κε, οὔ­τε δέ­χε­ται τόν μα­νι­χα­ϊ­στι­κό δι­α­χω­ρι­σμό ψυ­χῆς καί σώ­μα­τος.

   Τό θέ­μα τῆς σύγ­χρο­νης ἀ­πα­ξί­ω­σης τοῦ ἀν­θρω­πί­νου σώ­μα­τος μέ τήν καύ­ση του, θυ­μί­ζει τήν ὑ­πο­τί­μη­ση τοῦ σώ­μα­τος ἀ­πό αἱ­ρε­τι­κές δι­δα­σκα­λί­ες πα­ρελ­θόν­των αἰ­ώ­νων, πού θε­ω­ροῦ­σαν τό σῶ­μα ὡς «δε­σμω­τή­ρι­ο» τῆς ψυ­χῆς. Ἀν­τί­θε­τα, ἡ Ὀρ­θό­δο­ξη Πα­ρά­δο­ση, σέ­βε­ται ὁ­μοί­ως τό σῶ­μα μέ τήν ψυ­χή, τό ἁ­γι­ά­ζει, τό μυ­ρώ­νει, τό σα­βα­νώ­νει, τό μοι­ρο­λο­γεῖ, τό δι­α­βά­ζει καί τό ἐν­τα­φι­ά­ζει, μέ τι­μή καί ἱ­ε­ρή ἐ­ξό­δι­α ἀ­κο­λου­θί­α, γι­ά νά ἐ­πι­στρέ­ψει εἰς «γῆν ἐξ ἧς ἐ­λή­φθη» (Γεν. 3,19).

   Ἡ ἐ­σχα­το­λο­γι­κή προ­ο­πτι­κή πού ἀ­νοί­γε­ται γι­ά τόν χρι­στι­α­νό μέ τή δι­α­βε­βαί­ω­ση τοῦ Κυ­ρί­ου, ὅ­τι ὅ­ποι­ος πι­στεύ­ει σέ Ἐ­κεῖ­νον, «κἄν ἀ­πο­θά­νη ζή­σε­ται» (Ἰ­ω­άν. 11,25), ἐκ­φρά­ζε­ται ἐν­δει­κτι­κά μέ τήν πα­ρά­δο­ση τοῦ ἐν­τα­φι­α­σμοῦ, ὅ­που τά σώ­μα­τα «κα­θεύ­δουν» στόν τά­φο καί ἀ­να­μέ­νουν τήν ἀ­νά­στα­ση, κα­τά τό πρό­τυ­πο τοῦ Ἰ­δί­ου, ὁ ὁ­ποῖ­ος σταυ­ρώ­θη­κε, ἐν­τα­φι­ά­σθη­κε καί ἀ­να­στή­θη­κε. Γι᾿ αὐ­τό καί ὁ Ἱ­ε­ρός Χρυ­σό­στο­μος ὑ­πο­γραμ­μί­ζει ὅ­τι οἱ χῶ­ροι ἐν­τα­φι­α­σμοῦ τῶν κε­κοι­μη­μέ­νων ὀ­νο­μά­ζον­ται «κοι­μη­τή­ρι­α», δι­ό­τι «οἱ τε­τε­λευ­τη­κό­τες καί ἐν­ταῦ­θα κεί­με­νοι, οὐ τε­θνή­κα­σιν, ἀλ­λά κοι­μῶν­ται καί κα­θεύ­δου­σιν» (P.G. 49, 349).

   Ἐ­πι­προ­σθέ­τως, τά Ἱ­ε­ρά Λεί­ψα­να τῶν Ἁ­γί­ων, τά ὁ­ποῖ­α μυ­ρο­βλύ­ζουν καί εὐ­ω­δι­ά­ζουν, ἐ­πι­τε­λοῦν θαύ­μα­τα καί προ­μη­νύ­ουν τήν Ἀ­νά­στα­ση (Ἅγ. Συ­με­ών Νέ­ος Θε­ο­λό­γος), ἁ­γι­ά­ζουν τόν τό­πο καί ὅ­σους βρί­σκον­ται σέ αὐ­τόν (Μέ­γας Βα­σί­λει­ος), κα­τα­τί­θεν­ται στήν Ἁ­γί­α Τρά­πε­ζα τοῦ Ἱ­ε­ροῦ Θυ­σι­α­στη­ρί­ου, στούς Ἱ­ε­ρούς Να­ούς, κα­τα­δει­κνύ­ουν μέ τόν πλέ­ον πε­ρί­τρα­νο τρό­πο, ὄ­χι μο­νά­χα τήν ἱ­ε­ρό­τη­τα τοῦ ἀν­θρω­πί­νου σώ­μα­τος, μέ­σῳ τῶν Ἱ­ε­ρῶν Μυ­στη­ρί­ων τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας, ἀλ­λά καί τή σπου­δαι­ό­τη­τα τῆς πρά­ξε­ως τοῦ ἐν­τα­φι­α­σμοῦ στή ζω­ή της.

   Ἡ Ἁ­γι­ο­γρα­φι­κή καί Πα­τε­ρι­κή Πα­ρά­δο­ση τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας μας, οἱ δι­α­χρο­νι­κές καί αἰ­ώ­νι­ες ἀ­ξί­ες της, τό λει­τουρ­γι­κό βί­ω­μα τῶν χρι­στι­α­νῶν μέ τίς ποι­μαν­τι­κές προ­ε­κτά­σεις του, κα­θώς ἐ­πί­σης καί τά Ἱ­ε­ρά Λεί­ψα­να τῶν Ἁ­γί­ων, κα­τα­δει­κνύ­ουν τόν σε­βα­σμό τοῦ σώ­μα­τος καί τήν ἱ­ε­ρό­τη­τά του, ὑ­πο­δει­κνύ­ουν δέ στόν χρι­στι­α­νό τή στά­ση πού θά πρέ­πει νά τη­ρεῖ γι­ά τή δι­α­φύ­λα­ξή του.

   Ἐ­πί πλέ­ον, ὁ ἐν­τα­φι­α­σμός τοῦ σώ­μα­τος, οἱ πε­ρι­θα­νά­τι­ες καί με­τα­θα­νά­τι­ες φρον­τί­δες τῶν συγ­γε­νῶν, οἱ ἐ­πι­σκέ­ψεις στό μνῆ­μα τοῦ προ­σφι­λοῦς τους προ­σώ­που στό Κοι­μη­τή­ρι­ο, λει­τουρ­γοῦν θε­ρα­πευ­τι­κά πρός τούς πι­στούς καί συν­τε­λοῦν στήν πνευ­μα­τι­κή οἰ­κο­δο­μή τους, κα­θώς ἀ­να­λο­γί­ζον­ται τό πε­πε­ρα­σμέ­νο τῆς ἀν­θρώ­πι­νης ὕ­παρ­ξης καί ἀ­να­στο­χά­ζον­ται τήν προ­ο­πτι­κή τῆς ἐν Χρι­στῷ Ἀ­να­στά­σε­ως. Ἰ­δι­αι­τέ­ρως τά Ἱ­ε­ρά Μνη­μό­συ­να ἐ­πι­τε­λοῦν­ται σέ τα­κτές χρο­νι­κές στιγ­μές πού ἔ­χουν κα­θο­ρι­σθεῖ ἀ­πό τήν Ἱ­ε­ρά Λει­τουρ­γι­κή Πα­ρά­δο­ση τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας, γι­ά τήν ἀ­νά­παυ­ση τῶν κε­κοι­μη­μέ­νων, ὅ­πως ἀ­κρι­βῶς καί ἡ μνη­μό­νευ­σή τους στήν Ἱ­ε­ρή Πρό­θε­ση τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας, κα­τά τή Θεί­α Λει­τουρ­γί­α.

   Ἡ Ἱ­ε­ρά Ἐ­παρ­χι­α­κή Σύ­νο­δος τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας Κρή­της, μέ ἀ­φορ­μή τή γε­νι­κώ­τε­ρη προ­βλη­μα­τι­κή πού ἀ­να­φύ­ε­ται κα­τά δι­α­στή­μα­τα, ὡς πρός τό ζή­τη­μα τῆς καύ­σε­ως τῶν νε­κρῶν, σπεύ­δει νά ὑ­πεν­θυ­μί­σει πρός τό φι­λό­θε­ο πλή­ρω­μά της, ὅ­τι ἡ μα­κραί­ω­νη Ἐκ­κλη­σι­α­στι­κή Πα­ρά­δο­ση τῆς Ὀρ­θο­δό­ξου Ἐκ­κλη­σί­ας, τό λει­τουρ­γι­κό Της βί­ω­μα, κα­θώς ἐ­πί­σης τά στοι­χεῖ­α πού συ­νά­γον­ται ἀ­πό τίς το­πι­κές πα­ρα­δό­σεις τῆς Με­γα­λο­νή­σου, μαρ­τυ­ροῦν ὑ­πέρ τοῦ ἐν­τα­φι­α­σμοῦ καί ὄ­χι ὑ­πέρ τῆς καύ­σε­ως τῶν σω­μά­των.

   Μα­ζί μέ αὐ­τά ἡ Το­πι­κή μας Ἐκ­κλη­σί­α αἰ­σθά­νε­ται τήν ἀ­νάγ­κη νά ἐ­πι­ση­μά­νει πρός κά­θε ἄν­θρω­πο τῆς Με­γα­λο­νή­σου, ὅ­τι σέ­βε­ται τίς δι­ά­φο­ρες ἐ­πι­λο­γές, ἀλ­λά προ­τρέ­πει καί γι­ά τήν ἐ­πί­σκε­ψη σέ κά­ποι­ο Ἀρ­χαι­ο­λο­γι­κό Μου­σεῖ­ο, ὅ­που ὑ­πάρ­χουν καί ἐ­κτί­θεν­ται λάρ­να­κες τῶν ἀρ­χαί­ων προ­πα­τό­ρων μας Μι­νω­ϊ­τῶν, οἱ ὁ­ποῖ­ες μαρ­τυ­ροῦν πε­ρί­τρα­να ὅ­τι δέν ἔ­και­γαν τά σώ­μα­τα, ἀλ­λά τά το­πο­θε­τοῦ­σαν μέ­σα σ᾽ αὐ­τές μέ τι­μές σπον­δῶν, φέ­ρον­τες τά σώ­μα­τα σέ ἐμ­βρυ­α­κή στά­ση, γι­ά νά ἐ­πι­στρέ­ψει τό σῶ­μα στή γῆ, στήν ἴ­δι­α θέ­ση πού ἦλ­θε ὡς ἔμ­βρυ­ο στήν κοι­λί­α τῆς μη­τέ­ρας πού τό γέν­νη­σε. Τό ἴ­δι­ο κα­θώ­ρι­ζε καί ὁ Ἀρ­χαι­ο­ελ­λη­νι­κός Πο­λι­τι­σμός, ὅ­που ἡ τα­φι­κή φρον­τί­δα καί ἡ ἀ­πό­δο­ση τι­μῆς στά νε­κρά σώ­μα­τα ἦ­ταν πρά­ξη ἱ­ε­ρή. Ὁ Πο­λι­τι­σμός μας εἶ­ναι πο­λι­τι­σμός τα­φῆς καί ὄ­χι καύ­σε­ως ἤ λή­θης τῶν ἀν­θρω­πί­νων σω­μά­των.

 

   Εὐ­λα­βεῖς χρι­στι­α­νοί καί τέ­κνα ἐν Κυ­ρί­ῳ ἀ­γα­πη­τά,

 

   Μέ τή Συ­νο­δι­κή μας αὐ­τή Ἐγ­κύ­κλι­ο, ἡ Ἐκ­κλη­σί­α τῆς Κρή­της ὑ­πεν­θυ­μί­ζει στούς Ὀρ­θό­δο­ξους Κρῆ­τες ὅ­τι, τό δι­α­χρο­νι­κό λει­τουρ­γι­κό βί­ω­μα τῆς Ὀρ­θο­δό­ξου Ἐκ­κλη­σί­ας, μᾶς κα­λεῖ νά σταυ­ρώ­σου­με τό θέ­λη­μα τοῦ ἐ­γω­ϊ­σμοῦ, μά­λι­στα σέ και­ρούς ποι­κί­λων ἀ­κα­τα­στα­σι­ῶν καί νά τι­μή­σου­με ἀ­γόγ­γυ­στα τήν Πα­ρά­δο­ση τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας, ἡ ὁ­ποί­α πα­ραγ­γέλ­λει τόν ἐν­τα­φι­α­σμό καί ὄ­χι τήν καύ­ση τῶν νε­κρῶν.

   Σύμ­φω­να μέ τή μα­κραί­ω­νη Ἱ­ε­ρά Πα­ρά­δο­ση τῆς Ἁ­γί­ας μας Ἐκ­κλη­σί­ας, τό λει­τουρ­γι­κό της βί­ω­μα, τήν πο­λι­τι­σμι­κή κλη­ρο­νο­μι­ά τῆς Με­γα­λο­νή­σου, προ­τρέ­πο­με τούς χρι­στι­α­νούς νά ἀ­πο­φεύ­γουν πρά­ξεις, οἱ ὁ­ποῖ­ες ἀν­τι­στρα­τεύ­ον­ται τό σῶ­μα καί δέν οἰ­κο­δο­μοῦν (Α’ Κορ. 10, 23· 6, 12).

   Ὁ Ἀ­πό­στο­λος Παῦ­λος ση­μει­ώ­νει: «οὐ­δείς γάρ πο­τέ τήν ἑ­αυ­τοῦ σάρ­κα ἐ­μί­ση­σεν ἀλ­λά ἐ­κτρέ­φει καί θάλ­πει αὐ­τήν, κα­θώς καί ὁ Κύ­ρι­ος τήν ἐκ­κλη­σί­αν, ὅ­τι μέ­λη ἐ­σμέν τοῦ σώ­μα­τος αὐ­τοῦ, ἐκ τῆς σαρ­κός αὐ­τοῦ καί ἐκ τῶν ὀ­στέ­ων αὐ­τοῦ» (Ἐφ. 5, 29-30), δη­λα­δή, «κα­νείς πο­τέ δέ μί­ση­σε τή δι­κή του σάρ­κα, ἀλ­λά τήν τρέ­φει καί τήν πε­ρι­θάλ­πει κα­θώς καί ὁ Χρι­στός τήν ἐκ­κλη­σί­α γι­α­τί εἴ­μα­στε μέ­λη τοῦ σώ­μα­τός του ἀ­πό τή σάρ­κα αὐ­τοῦ καί ἀ­πό τά ὀ­στᾶ αὐ­τοῦ».

   Ἡ Ὀρ­θό­δο­ξος Ἐκ­κλη­σί­α τῆς Κρή­της προ­τρέ­πει ὅ­λα τά παι­δι­ά της νά μέ­νουν πι­στά στίς Πα­ρα­δό­σεις της, ἔτ­σι ὥ­στε νά δο­ξά­ζε­ται τό Ὄ­νο­μα τοῦ Θε­οῦ, «ἐν τῷ σώ­μα­τι ὑ­μῶν καί ἐν τῷ πνεύ­μα­τι ὑ­μῶν, ἅ­τι­νά ἐ­στι τοῦ Θε­οῦ» (Α’ Κορ. 6, 20), δη­λα­δή νά δο­ξά­ζε­τε τόν Θε­όν «μέ τό σῶ­μα σας καί μέ τό πνεῦ­μα σας, τά ὁ­ποῖ­α εἶ­ναι τοῦ Θε­οῦ», καί νά μαρ­τυ­ροῦ­με πάν­το­τε καί μέ κά­θε τρό­πο τήν ἱ­ε­ρό­τη­τα τοῦ σώ­μα­τος, πού ἀ­πο­τε­λεῖ ἔμ­ψυ­χη εἰ­κό­να καί πλά­σμα τοῦ Θε­οῦ.

   Μέ τίς σκέ­ψεις αὐ­τές, οἱ ὁ­ποῖ­ες ἀ­πο­τε­λοῦν τήν ἔκ­φρα­ση τῆς πα­τρι­κῆς μας ἀ­γω­νί­ας, ἀλ­λά καί τήν εὐ­θύ­νη μας, ὡς Ποι­μέ­νων, κα­τα­θέ­το­με τήν ἀ­λή­θει­α τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας μας, σᾶς εὐ­λο­γοῦ­με πα­τρι­κά καί σᾶς εὐ­χό­μα­στε νά πο­ρεύ­ε­σθε στόν ἀ­γώ­να τῆς ζω­ῆς, μέ θάρ­ρος καί δύ­να­μη, νά ση­κώ­νε­τε τόν προ­σω­πι­κό σας σταυ­ρό, ὡς με­το­χή στό Σταυ­ρό τοῦ Κυ­ρί­ου μας, ὁ ὁ­ποῖ­ος ὁ­δη­γεῖ στήν Ἀ­νά­στα­ση.

   Κα­λό ὑ­πό­λοι­πο τῆς Ἁ­γί­ας καί Με­γά­λης Τεσ­σα­ρα­κο­στῆς καί μέ ὑ­γεί­α καί δύ­να­μη Θε­οῦ νά ἑ­ορ­τά­σο­με τήν Ἁ­γί­α Ἀ­νά­στα­ση!

 

Μέ πα­τρι­κές εὐ­χές καί ἐν Κυ­ρί­ῳ ἀ­γά­πη

 

† Ὁ Κρή­της Εἰ­ρη­ναῖ­ος, Πρό­ε­δρος

† Ὁ Γορ­τύ­νης καί Ἀρ­κα­δί­ας Μα­κά­ρι­ος

† Ὁ Ρε­θύ­μνης καί Αὐ­λο­πο­τά­μου Εὐ­γέ­νι­ος

† Ὁ Κυ­δω­νί­ας καί Ἀ­πo­κo­ρώ­νo­υ Δα­μα­σκη­νός

† Ὁ Λάμ­πης, Συ­βρί­του καί Σφα­κί­ων Εἰ­ρη­ναῖ­ος

† Ὁ Ἱ­ε­ρα­πύτ­νης καί Ση­τεί­ας Εὐ­γέ­νι­ος

† Ὁ Πέ­τρας καί Χερ­ρο­νή­σου Γε­ρά­σι­μος

† Ὁ Κι­σά­μου καί Σε­λί­νου Ἀμ­φι­λό­χι­ος

† Ὁ Ἀρ­κα­λο­χω­ρί­ου, Κα­στελ­λί­ου καί Βι­άν­νου Ἀν­δρέ­ας

 

Κατεβάστε γιά ἐκτύπωση τό ἐπίσημο ἔγγραφο τῆς Συνοδικῆς Ἐγκυκλίου: ΣΥΝΟΔΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΠΕΡΙ ΚΑΥΣΕΩΣ ΝΕΚΡΩΝ.

 

 
© 2010 Ιερά Μητρόπολις Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου, Ρέθυμνο, Κρήτη - Τηλεφωνικό Κέντρο 28310 22415 - Fax 28310 28557
 

Ρέθυμνο 

HOTSoft.gr σχεδιασμός, κατασκευή, Προώθηση ιστοσελίδων, Κρητη SEO. Ρέθυμνο Aσύρματα δίκτυα WiFi, Δομημένη καλωδίωση, έξυπνο σπίτι. Rethymno 

Website Design, Web Development, Web site Promotion, SEO Crete SEM.
powered by HOTSoft.gr
internet, δίκτυα & τηλεπικοινωνίες