Οικουμενικον Πατριαρχείον
Οικουμενικον Πατριαρχείον
Οικουμενικον Πατριαρχείον

 

 

ΜΗΝΥΜΑ

ΤΗΣ ΑΥΤΟΥ ΘΕΙΟΤΑΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΤΟΣ

ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ κ.κ. Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Υ

ΕΠΙ Τῌ ΕΟΡΤῌ ΤΗΣ ΙΝΔΙΚΤΟΥ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 2017

Διαβάσετε παρακάτω τό Σεπτόν Πατριαρχικόν Μήνυμα τῆς Αὐτοῦ Θειοτάτης Παναγιότητος, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Υ, ἐπί τῇ Ἑορτῇ τῆς Ἰνδίκτου, ἤτοι τοῦ Νέου Ἐκκλησιαστικοῦ Ἔτους (1η Σεπτεμβρίου 2017).

 

 

† Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ

ΕΛΕΩι ΘΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ

ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ

ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΧΑΡΙΝ, ΕΙΡΗΝΗΝ ΚΑΙ ΕΛΕΟΣ

ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ ΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΚΤΙΣΕΩΣ ΚΥΡΙΟΥ

ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

***

 

   Ἀ­δελ­φοὶ καὶ τέ­κνα ἐν Κυ­ρί­ῳ,

 

   Χά­ρι­τι Θε­οῦ εἰ­σερ­χό­με­θα σή­με­ρον εἰς τὸ νέ­ον ἐκ­κλη­σι­α­στι­κὸν ἔ­τος, συ­νε­χί­ζον­τες «δι­ὰ τοῦ ἀ­γα­πή­σαν­τος ἡ­μᾶς» (Ρωμ. η΄, 38) συμ­μαρ­τυ­ρεῖν καὶ λό­γον δι­δό­ναι «πε­ρὶ τῆς ἐν ἡ­μῖν ἐλ­πί­δος» (πρβλ. Α΄ Πέ­τρ. γ΄, 15), ζῶν­τες ἐν Ἐκ­κλη­σί­ᾳ, ἐν Χρι­στῷ καὶ κα­τὰ Χρι­στόν, ὁ Ὁ­ποῖ­ος ἐ­πηγ­γεί­λα­το νὰ εἶ­ναι μα­ζί μας «πά­σας τὰς ἡ­μέ­ρας ἕ­ως τῆς συν­τε­λεί­ας τοῦ αἰ­ῶ­νος» (Ματθ. κη΄, 20).

   Πα­ρῆλ­θον εἰ­κο­σι­ο­κτὼ ἔ­τη ἀ­πὸ τήν, συ­νο­δι­κῇ ἀ­πο­φά­σει, κα­θι­έ­ρω­σιν ὑ­πὸ τοῦ Οἰ­κου­με­νι­κοῦ Πα­τρι­αρ­χεί­ου, τῆς ἑ­ορ­τῆς τῆς Ἰν­δί­κτου ὡς «Ἡ­μέ­ρας προ­στα­σί­ας τοῦ πε­ρι­βάλ­λον­τος», κα­τὰ τὴν ὁ­ποί­αν ἐν τῷ Ἱ­ε­ρῷ Κέν­τρῳ τῆς Ὀρ­θο­δο­ξί­ας ἀ­να­πέμ­πον­ται εὐ­χαὶ καὶ ἱ­κε­σί­αι «ὑ­πὲρ τῆς ὅ­λης δη­μι­ουρ­γί­ας». Ἡ σχε­τι­κὴ πα­τρι­αρ­χι­κὴ ἐγ­κύ­κλι­ος ἐ­κά­λε­σε σύμ­παν­τα τὸν ὀρ­θό­δο­ξον καὶ τὸν λοι­πὸν χρι­στι­α­νι­κὸν κό­σμον, ὅ­πως ἀ­να­πέμ­πῃ κα­τὰ τὴν ἡ­μέ­ραν αὐ­τὴν εὐ­χα­ρι­στη­ρί­ους δε­ή­σεις πρὸς τὸν Κτί­στην τῶν ὅ­λων δι­ὰ τὸ «μέ­γα δῶ­ρον τῆς Δη­μι­ουρ­γί­ας» (Ἐγ­κύ­κλι­ος ἐ­πὶ τῇ ἑ­ορ­τῇ τῆς Ἰν­δί­κτου, 1/9/1989) καὶ ἱ­κε­σί­ας δι­ὰ τὴν προ­στα­σί­αν αὐ­τῆς.

   Ἐκ­φρά­ζο­μεν τὴν χα­ρὰν καὶ τὴν ἱ­κα­νο­ποί­η­σιν τῆς ἡ­με­τέ­ρας Με­τρι­ό­τη­τος δι­ὰ τὴν ἀ­πή­χη­σιν καὶ τὴν πλου­σί­αν καρ­πο­φο­ρί­αν τῆς ἐν λό­γῳ πρω­το­βου­λί­ας τῆς Κων­σταν­τι­νου­πο­λί­τι­δος Ἐκ­κλη­σί­ας. Ἀ­νε­δεί­ξα­μεν τὰς πνευ­μα­τι­κὰς ρί­ζας τῆς οἰ­κο­λο­γι­κῆς κρί­σε­ως καὶ τὴν ἀ­νάγ­κην με­τα­νοί­ας καὶ ἐ­πα­νι­ε­ραρ­χή­σε­ως τῶν ἀ­ξι­ῶν τοῦ συγ­χρό­νου ἀν­θρώ­που. Ἐ­βε­βαι­ώ­θη, ὅ­τι ἡ ἐ­κμε­τάλ­λευ­σις καὶ ἡ κα­τα­στρο­φὴ τῆς κτί­σε­ως ἀ­πο­τε­λοῦν δι­α­στρέ­βλω­σιν καὶ κα­κὴν ἀλ­λοί­ω­σιν τοῦ χρι­στι­α­νι­κοῦ ἤ­θους καὶ ὄ­χι ἀ­ναγ­καί­αν συ­νέ­πει­αν τῆς βι­βλι­κῆς ἐν­το­λῆς «αὐ­ξά­νε­σθε καὶ πλη­θύ­νε­σθε...» (Γεν. α΄, 22), ὅ­τι ἡ ἀν­τι­οι­κο­λο­γι­κὴ συμ­πε­ρι­φο­ρὰ εἶ­ναι προ­σβο­λὴ τοῦ Δη­μι­ουρ­γοῦ καὶ ἀ­θέ­τη­σις τῶν ἐν­το­λῶν Του, καὶ ὅ­τι λει­τουρ­γεῖ κα­τὰ τοῦ ἀ­λη­θοῦς προ­ο­ρι­σμοῦ τοῦ ἀν­θρώ­που. Δὲν εἶ­ναι δυ­να­τὸν νὰ ὑ­πάρ­ξῃ βι­ώ­σι­μος ἀ­νά­πτυ­ξις εἰς βά­ρος τῶν πνευ­μα­τι­κῶν ἀ­ξι­ῶν καὶ τοῦ φυ­σι­κοῦ πε­ρι­βάλ­λον­τος.

   Ἡ Ἁ­γί­α τοῦ Χρι­στοῦ Με­γά­λη Ἐκ­κλη­σί­α προ­έ­βα­λε καὶ προ­βάλ­λει τὸ οἰ­κο­φι­λι­κὸν δυ­να­μι­κὸν τῆς Ὀρ­θο­δό­ξου ἡ­μῶν πί­στε­ως, ἀ­να­δει­κνύ­ου­σα τὴν εὐ­χα­ρι­στι­α­κὴν χρῆ­σιν τῆς κτί­σε­ως, τὴν λει­τουρ­γί­αν τοῦ πι­στοῦ ὡς «ἱ­ε­ρέ­ως» τῆς Δη­μι­ουρ­γί­ας, ὁ ὁ­ποῖ­ος ἀ­δι­α­λεί­πτως ἀ­να­φέ­ρει αὐ­τὴν εἰς τὸν Κτί­στην τῶν ἁ­πάν­των, καὶ τὴν ἀ­νυ­πέρ­βλη­τον ἀ­ξί­αν τοῦ ἀ­σκη­τι­κοῦ πνεύ­μα­τος, ὡς ἀν­τι­δό­του κα­τὰ τοῦ συγ­χρό­νου εὐ­δαι­μο­νι­σμοῦ. Ὄν­τως, ὁ σε­βα­σμὸς τῆς δη­μι­ουρ­γί­ας ἀ­νή­κει εἰς τὸν πυ­ρῆ­να τῆς ὀρ­θο­δό­ξου πα­ρα­δό­σε­ως.

   Προ­κα­λεῖ ἰ­δι­αι­τέ­ραν ἀ­νη­συ­χί­αν τὸ γε­γο­νὸς ὅ­τι, ἐ­νῶ εἶ­ναι βέ­βαι­ον ὅ­τι ἡ οἰ­κο­λο­γι­κὴ κρί­σις συ­νε­χῶς ἐ­πι­τεί­νε­ται, ἡ ἀν­θρω­πό­της, ἐν ὀ­νό­μα­τι τῆς οἰ­κο­νο­μι­κῆς ἀ­να­πτύ­ξε­ως καὶ τῶν τε­χνο­λο­γι­κῶν ἐ­φαρ­μο­γῶν, κω­φεύ­ει εἰς τὰς παν­τα­χό­θεν ἐκ­κλή­σεις πρὸς ρι­ζι­κὴν ἀλ­λα­γὴν συμ­πε­ρι­φο­ρᾶς ἀ­πέ­ναν­τι εἰς τὴν κτί­σιν. Εἶ­ναι προ­φα­νὲς ὅ­τι ἡ προ­ϊ­οῦ­σα ἀλ­λοί­ω­σις τοῦ φυ­σι­κοῦ πε­ρι­βάλ­λον­τος ἀ­πο­τε­λεῖ συ­νέ­πει­αν ἑ­νὸς συγ­κε­κρι­μέ­νου προ­τύ­που οἰ­κο­νο­μι­κῆς ἀ­να­πτύ­ξε­ως, τὸ ὁ­ποῖ­ον ἀ­δι­α­φο­ρεῖ δι­ὰ τὰς ἀν­τι­οι­κο­λο­γι­κὰς ἐ­πι­πτώ­σεις του. Τὰ βρα­χυ­πρό­θε­σμα ὀ­φέ­λη ἀ­πὸ τὴν ἄ­νο­δον τοῦ βι­ο­τι­κοῦ ἐ­πι­πέ­δου εἰς ὡ­ρι­σμέ­νας πε­ρι­ο­χὰς τῆς ὑ­φη­λί­ου, ἁ­πλῶς ἐ­πι­κα­λύ­πτουν τὴν ἀ­λο­γί­αν τῆς ἐ­κμε­ταλ­λεύ­σε­ως καὶ συ­λή­σε­ως τῆς δη­μι­ουρ­γί­ας. Ἡ οἰ­κο­νο­μι­κὴ δρα­στη­ρι­ό­της, ἡ ὁ­ποί­α δὲν σέ­βε­ται τὸν οἶ­κον τῆς ζω­ῆς, εἶ­ναι οἰ­κο-α­νο­μί­α καὶ ὄ­χι οἰ­κο-νο­μί­α. Ὁ ἄ­κρα­τος οἰ­κο­νο­μι­σμὸς τῆς παγ­κο­σμι­ο­ποι­ή­σε­ως συμ­πο­ρεύ­ε­ται σή­με­ρον μὲ τὴν ἁλ­μα­τώ­δη ἀ­νά­πτυ­ξιν τῆς ἐ­πι­στή­μης καὶ τῆς τε­χνο­λο­γί­ας, ἡ ὁ­ποί­α, πα­ρὰ τὰ πολ­λὰ εὐ­ερ­γε­τή­μα­τά της, συ­νο­δεύ­ε­ται ἀ­πὸ ἔ­παρ­σιν ἔ­ναν­τι τῆς φύ­σε­ως καὶ ὁ­δη­γεῖ εἰς ποι­κι­λο­μόρ­φους ἐ­κμε­ταλ­λεύ­σεις αὐ­τῆς. Ὁ σύγ­χρο­νος ἄν­θρω­πος γνω­ρί­ζει, ἀλ­λὰ δρᾷ ὡς νὰ μὴ ἐ­γνώ­ρι­ζε. Γνω­ρί­ζει ὅ­τι ἡ φύ­σις δὲν αὐ­το­α­να­και­νί­ζε­ται εἰς τὸ δι­η­νε­κές, ἀ­δι­α­φο­ρεῖ ὅ­μως δι­ὰ τὰς ἀρ­νη­τι­κὰς συ­νε­πεί­ας τοῦ «τε­χνο­πω­λί­ου» δι­ὰ τὸ πε­ρι­βάλ­λον. Αὐ­τὸ τὸ ὄν­τως ἐ­κρη­κτι­κὸν μῖγ­μα τοῦ ἀ­κρά­του οἰ­κο­νο­μι­σμοῦ καὶ τοῦ ἐ­πι­στη­μο­νι­σμοῦ, ἤ­τοι τῆς ἀ­πε­ρι­ο­ρί­στου ἐμ­πι­στο­σύ­νης εἰς τὴν δύ­να­μιν τῆς ἐ­πι­στή­μης καὶ τῆς τε­χνο­λο­γί­ας, ἐ­πι­τεί­νει τοὺς κιν­δύ­νους δι­ὰ τὴν ἀ­κε­ραι­ό­τη­τα τῆς δη­μι­ουρ­γί­ας καὶ δι­ὰ τὸν ἄν­θρω­πον.

   Ἡ Ἁ­γί­α καὶ Με­γά­λη Σύ­νο­δος τῆς Ὀρ­θο­δό­ξου Ἐκ­κλη­σί­ας, σο­φῶς καὶ σα­φῶς κα­τω­νό­μα­σε τοὺς κιν­δύ­νους τῆς «ἰ­δι­ο­νο­μί­ας τῆς οἰ­κο­νο­μί­ας», τῆς αὐ­το­νο­μή­σε­ως αὐ­τῆς ἀ­πὸ τὰς ζω­τι­κὰς ἀ­νάγ­κας τοῦ ἀν­θρώ­που, αἱ ὁ­ποῖ­αι ὑ­πη­ρε­τοῦν­ται μό­νον ἐν­τὸς βι­ω­σί­μου φυ­σι­κοῦ πε­ρι­βάλ­λον­τος, καὶ προ­έ­τει­νε μί­αν οἰ­κο­νο­μί­αν «τε­θε­με­λι­ω­μέ­νην εἰς τὰς ἀρ­χὰς τοῦ Εὐ­αγ­γε­λί­ου» (Ἐγ­κύ­κλι­ος, §15) καὶ τὴν ἀν­τι­με­τώ­πι­σιν τοῦ συγ­χρό­νου οἰ­κο­λο­γι­κοῦ προ­βλή­μα­τος «ἐ­πὶ τῇ βά­σει τῶν ἀρ­χῶν τῆς χρι­στι­α­νι­κῆς πα­ρα­δό­σε­ως» (. π., §15). Ἡ πα­ρά­δο­σις τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας ἀ­παι­τεῖ, ἐ­νώ­πι­ον τῶν συγ­χρό­νων ἀ­πει­λῶν, «ρι­ζι­κὴν ἀλ­λα­γὴν νο­ο­τρο­πί­ας καὶ συμ­πε­ρι­φο­ρᾶς» ἀ­πέ­ναν­τι εἰς τὴν κτί­σιν, πνεῦ­μα ἀ­σκη­τι­σμοῦ, «ὀ­λι­γαρ­κεί­ας καὶ ἐγ­κρα­τεί­ας» (­πο­στο­λὴτῆςὈρ­θο­δό­ξουἘκ­κλη­σί­αςεἰςτὸνσύγ­χρο­νονκό­σμον, §10), ἔ­ναν­τι τῆς «ἀ­πλη­στί­ας» (ὅ. π., §10), τῆς «θε­ο­ποι­ή­σε­ως τῶν ἀ­ναγ­κῶν καὶ τῆς κτη­τι­κῆς στά­σε­ως» (Ἐγ­κύ­κλι­ος, §14). Ἡ Ἁ­γί­α καὶ Με­γά­λη Σύ­νο­δος ἀ­νε­φέρ­θη μετ᾿ ἐμ­φά­σε­ως καὶ εἰς τὰς «κοι­νω­νι­κὰς δι­α­στά­σεις καὶ τὰς τρα­γι­κὰς ἐ­πι­πτώ­σεις τῆς κα­τα­στρο­φῆς τοῦ φυ­σι­κοῦ πε­ρι­βάλ­λον­τος» (. π.).

   Ἀ­κο­λου­θοῦν­τες τὰς ἀ­πο­φά­σεις τῆς Συ­νό­δου ταύ­της, ὑ­πο­γραμ­μί­ζο­μεν, εἰς τὴν πα­ροῦ­σαν ἐγ­κύ­κλι­όν μας, τὴν στε­νὴν συ­νά­φει­αν τῶν πε­ρι­βαλ­λον­τι­κῶν καὶ τῶν κοι­νω­νι­κῶν προ­βλη­μά­των καὶ τὴν κοι­νὴν ρί­ζαν αὐ­τῶν ἐν τῇ χω­ρὶς Θε­ὸν «ἄ­φρο­νι καρ­δί­ᾳ», ἐν τῇ πτώ­σει καὶ ἁ­μαρ­τί­ᾳ, ἐν τῇ κα­κῇ χρή­σει τῆς θε­οσ­δό­του ἐ­λευ­θε­ρί­ας τοῦ ἀν­θρώ­που. Τῆς κα­τα­στρο­φῆς τῆς φύ­σε­ως καὶ τῆς κοι­νω­νί­ας προ­η­γεῖ­ται πάν­το­τε μί­α ἐ­σω­τε­ρι­κὴ «ἀ­να­τρο­πὴ τῶν ἀ­ξι­ῶν», μί­α πνευ­μα­τι­κὴ καὶ ἠ­θι­κὴ κα­τα­στρο­φή. Ὅ­ταν τὸ ἔ­χειν κυ­ρι­εύ­σῃ τὸν νοῦν καὶ τὴν καρ­δί­αν μας, τό­τε ἡ στά­σις μας τό­σον ἔ­ναν­τι τοῦ συ­ναν­θρώ­που, ὅ­σον καὶ πρὸς τὴν κτί­σιν, εἶ­ναι ἀ­να­πο­φεύ­κτως κτη­τι­κὴ καὶ ἀ­νοί­κει­ος. Τὸ «σα­πρὸν δέν­δρον» ποι­εῖ, κα­τὰ τὸ Βι­βλι­κόν, πάν­το­τε «καρ­ποὺς πο­νη­ρούς» (Ματθ. ζ’, 17).

   Το­νί­ζο­μεν, ἀν­τι­στοί­χως, ὅ­τι καὶ ὁ σε­βα­σμὸς πρὸς τὴν κτί­σιν καὶ πρὸς τὸν ἄν­θρω­πον ἔ­χουν τὴν αὐ­τὴν πνευ­μα­τι­κὴν πη­γὴν καὶ ἀ­φε­τη­ρί­αν, τὴν ἐν Χρι­στῷ δη­λα­δὴ ἀ­να­καί­νι­σιν τοῦ ἀν­θρώ­που καὶ τὴν κε­χα­ρι­τω­μέ­νην ἐ­λευ­θε­ρί­αν του. Ὡς ἡ κα­τα­στρο­φὴ τοῦ πε­ρι­βάλ­λον­τος καὶ ἡ κοι­νω­νι­κὴ ἀ­δι­κί­α συμ­πο­ρεύ­ον­ται, ἔτ­σι καὶ ἡ οἰ­κο­φι­λι­κὴ συμ­πε­ρι­φο­ρὰ καὶ ἡ κοι­νω­νι­κὴ ἀλ­λη­λεγ­γύ­η εἶ­ναι ἀ­δι­αί­ρε­τοι.

   Εἶ­ναι αὐ­το­νό­η­τον, ὅ­τι δι­ὰ τὴν ἀν­τι­με­τώ­πι­σιν τῆς συγ­χρό­νου πο­λυ­δι­α­στά­του κρί­σε­ως τοῦ ἀν­θρώ­που, τοῦ πο­λι­τι­σμού του καὶ τοῦ οἴ­κου του, ἀ­παι­τεῖ­ται πο­λύ­πλευ­ρος κι­νη­το­ποί­η­σις καὶ κοι­νὴ προ­σπά­θει­α. Ὅ­πως ὅ­λα τὰ με­γά­λα προ­βλή­μα­τα, οὕ­τω καὶ αἱ σο­βοῦ­σαι ἀλ­λη­λο­πε­ρι­χω­ρού­με­ναι κρί­σεις τοῦ φυ­σι­κοῦ πε­ρι­βάλ­λον­τος καὶ τῆς κοι­νω­νί­ας, εἶ­ναι ἀ­δύ­να­τον νὰ ἀν­τι­με­τω­πι­σθοῦν χω­ρὶς τὴν δι­α­χρι­στι­α­νι­κὴν καὶ δι­α­θρη­σκει­α­κὴν συ­νερ­γα­σί­αν. Ὁ δι­ά­λο­γος εἶ­ναι ἐ­δῶ πρό­σφο­ρος χῶ­ρος δι­ὰ νὰ ἀ­να­δει­χθοῦν αἱ ὑ­πάρ­χου­σαι οἰ­κο­φι­λι­καὶ καὶ κοι­νω­νι­καὶ πα­ρα­δό­σεις, δι­ὰ οἰ­κο­λο­γι­κὴν καὶ κοι­νω­νι­κὴν εὐ­αι­σθη­το­ποί­η­σιν, κα­θὼς καὶ δι­ὰ ἐ­ποι­κο­δο­μη­τι­κὴν κρι­τι­κὴν τῆς ἀ­πο­κλει­στι­κῶς τε­χνο­λο­γι­κῆς καὶ οἰ­κο­νο­μι­κῆς προ­ό­δου καὶ τῶν ἀ­το­μο­κεν­τρι­κῶν καὶ κοι­νω­νι­ο­κρα­τι­κῶν προ­τύ­πων, εἰς βά­ρος τῆς κτί­σε­ως καὶ τοῦ πο­λι­τι­σμοῦ τοῦ προ­σώ­που.

   Κα­τα­κλεί­ον­τες, ὑ­πο­γραμ­μί­ζο­μεν καὶ πά­λιν τὸ ἀ­δι­αί­ρε­τον τοῦ σε­βα­σμοῦ πρὸς τὴν δη­μι­ουρ­γί­αν καὶ πρὸς τὸ ἀν­θρώ­πι­νον πρό­σω­πον, κα­λοῦ­μεν πάν­τας τοὺς ἀν­θρώ­πους κα­λῆς θε­λή­σε­ως εἰς τὸν κα­λὸν ἀ­γῶ­να δι­ὰ τὴν προ­στα­σί­αν τοῦ φυ­σι­κοῦ πε­ρι­βάλ­λον­τος καὶ τὴν ἑ­δραί­ω­σιν τῆς ἀλ­λη­λεγ­γύ­ης, καὶ δε­ό­με­θα πρὸς τὸν ἀ­γα­θο­δό­την Κύ­ρι­ον, πρε­σβεί­αις τῆς Πα­να­γί­ας τῆς Παμ­μα­κα­ρί­στου, νὰ χα­ρί­ζῃ εἰς τὰ τέ­κνα αὐ­τοῦ «καῦ­σιν καρ­δί­ας ὑ­πὲρ πά­σης τῆς κτί­σε­ως» (Ἰ­σα­ὰκ ὁ Σῦ­ρος, Τὰ εὑ­ρε­θέν­τα ἀ­σκη­τι­κά, Λό­γος, πα΄) καὶ «πα­ρο­ξυ­σμὸν ἀ­γά­πης καὶ κα­λῶν ἔρ­γων» (Ἑ­βρ. ι’, 24).

 

,βιζ’ Σεπτεμβρίου α’

 

† Ὁ Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαῖος

διάπυρος πρὸς Θεὸν εὐχέτης πάντων ὑμῶν

 

 

Αποθηκεύσετε ἤ ἐκτυπώσετε τό Πατριαρχικό Μήνυμα

ἀκολουθώντας τόν σύνδεσμο: ΜΗΝΥΜΑ ΙΝΔΙΚΤΟΥ 2017.

 

 
© 2010 Ιερά Μητρόπολις Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου, Ρέθυμνο, Κρήτη - Τηλεφωνικό Κέντρο 28310 22415 - Fax 28310 28557
 

Ρέθυμνο 

HOTSoft.gr σχεδιασμός, κατασκευή, Προώθηση ιστοσελίδων, Κρητη SEO. Ρέθυμνο Aσύρματα δίκτυα WiFi, Δομημένη καλωδίωση, έξυπνο σπίτι. Rethymno 

Website Design, Web Development, Web site Promotion, SEO Crete SEM.
powered by HOTSoft.gr
internet, δίκτυα & τηλεπικοινωνίες