Οικουμενικον Πατριαρχείον
Οικουμενικον Πατριαρχείον
Οικουμενικον Πατριαρχείον

 

 

ΟΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΙΜΗΣ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ 193η ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΟΥ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ

ΤΟΥ ΣΠΗΛΑΙΟΥ ΜΕΛΙΔΟΝΙΟΥ

29 Ἰανουαρίου 2017

   Τήν Κυ­ρι­α­κή 29η Ἰ­α­νου­α­ρί­ου 2017 πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν στό Με­λι­δό­νι Μυ­λο­πο­τά­μου οἱ κα­θι­ε­ρω­μέ­νες ἐ­τή­σι­ες ἐκ­δη­λώ­σεις τι­μῆς καί μνή­μης μέ ἀ­φορ­μή τήν 193η Ἐ­πέ­τει­ο τοῦ Ὁ­λο­καυ­τώ­μα­τος τοῦ Σπη­λαί­ου Με­λι­δο­νί­ου. Πο­λύς κό­σμος προ­σῆλ­θε καί ἐ­φέ­τος γι­ά νά τι­μή­σει τά 390 θύ­μα­τα πού βρῆ­καν φρι­κτό θά­να­το ἀ­πό ἀ­σφυ­ξί­α τήν 24η Ἰ­α­νου­α­ρί­ου 1824, ὅ­ταν ὁ Χου­σε­ΐν Πα­σάς καί τά στρα­τεύ­μα­τά του ἔ­ρι­ξαν εὔ­φλε­κτες ὕ­λες μέ­σα στό ἱ­στο­ρι­κό Σπή­λαι­ο, στό ὁ­ποῖ­ο εἶ­χαν βρεῖ κα­τα­φύ­γι­ο καί ἀ­μύ­νον­ταν ἐ­πί τρεῖς μῆ­νες οἱ κά­τοι­κοι τοῦ Με­λι­δο­νί­ου.

 

   Τό πρω­ΐ τῆς Κυ­ρι­α­κῆς ὁ Σεβ. Μη­τρο­πο­λί­της Ρε­θύ­μνης καί Αὐ­λο­πο­τά­μου κ. Εὐ­γέ­νι­ος χο­ρο­στά­τη­σε κα­τά τήν Θεί­α Λει­τουρ­γί­α, πού τε­λέ­σθη­κε στόν πα­ρα­κεί­με­νο τοῦ Σπη­λαί­ου Ἱ­ε­ρό Να­ό τοῦ Εὐ­αγ­γε­λι­σμοῦ τῆς Θε­ο­τό­κου, καί τέ­λε­σε Ἱ­ε­ρό Μνη­μό­συ­νο γι­ά τά ἡ­ρω­ι­κά θύ­μα­τα τοῦ Ὁ­λο­καυ­τώ­μα­τος.

   Με­τά τό πέ­ρας τῆς Θεί­ας Λει­τουρ­γί­ας ὁ Σε­βα­σμι­ώ­τα­τος κ. Εὐ­γέ­νι­ος τέ­λε­σε Ἐ­πι­μνη­μό­συ­νη Δέ­η­ση στό Μαυ­σω­λεῖ­ο πού βρί­σκε­ται ἐν­τός τοῦ Σπη­λαί­ου, στό ὁ­ποῖ­ο φυ­λάσ­σον­ται τά ὀ­στᾶ τῶν Ἡ­ρώ­ων. Πα­ρα­βρέ­θη­καν ἡ Ἀν­τι­πε­ρι­φε­ρει­άρ­χης Ρε­θύ­μνου κ. Μα­ρί­α Λι­ο­νῆ, ὁ Δή­μαρ­χος Μυ­λο­πο­τά­μου κ. Δη­μή­τρι­ος Κόκ­κι­νος, Πε­ρι­φε­ρει­α­κοί καί Δη­μο­τι­κοί Σύμ­βου­λοι, ἐκ­πρό­σω­ποι τοῦ Στρα­τοῦ καί τῶν Σω­μά­των Ἀ­σφα­λεί­ας, φο­ρέ­ων καί συλ­λό­γων, καί πλῆ­θος προ­σκυ­νη­τῶν.

   Χαι­ρε­τι­σμούς ἀ­πηύ­θυ­ναν ὁ Δή­μαρ­χος Μυ­λο­πο­τά­μου κ. Δη­μή­τρι­ος Κόκ­κι­νος καί ὁ Πρό­ε­δρος τοῦ Πο­λι­τι­στι­κοῦ Συλ­λό­γου Με­λι­δο­νί­ου κ. Νι­κό­λα­ος Πα­ρα­σχά­κης, ἐ­νῶ τόν Πα­νη­γυ­ρι­κό τῆς ἡ­μέ­ρας ἐκ­φώ­νη­σε ὁ κ. Μα­νοῦ­σος Κλά­δος, Πρό­ε­δρος τοῦ Δη­μο­τι­κοῦ Συμ­βου­λί­ου τοῦ Δή­μου Μυ­λο­πο­τά­μου, ἀ­να­φε­ρό­με­νος στά ἰ­δα­νι­κά τῶν ἀ­γώ­νων γι­ά ἐ­λευ­θε­ρί­α καί δη­μο­κρα­τί­α (ὁ­λό­κλη­ρη ἡ ὁ­μι­λί­α πα­ρα­τί­θε­ται πα­ρα­κά­τω).

   Οἱ ἐκ­δη­λώ­σεις τῆς 193ης Ἐ­πε­τεί­ου τοῦ Ὁ­λο­καυ­τώ­μα­τος τοῦ Σπη­λαί­ου Με­λι­δο­νί­ου, τίς ὁ­ποῖ­ες συν­δι­ορ­γά­νω­σαν ὁ Δῆ­μος Μυ­λο­πο­τά­μου, ἡ Το­πι­κή Κοι­νό­τη­τα Με­λι­δο­νί­ου, ἡ Ἐ­νο­ρί­α Ἁ­γί­ας Σο­φί­ας Με­λι­δο­νί­ου, ὁ Πο­λι­τι­στι­κός Σύλ­λο­γος Με­λι­δο­νί­ου καί ὁ Ἀ­θλη­τι­κός Ὅ­μι­λος «Τά­λως Με­λι­δο­νί­ου», ὁ­λο­κλη­ρώ­θη­καν μέ τόν «Με­λι­δό­νι­ο Δρό­μο», στόν ὁ­ποῖ­ο συμ­με­τεῖ­χαν ἀ­θλη­τές τοῦ Συλ­λό­γου Δρο­μέ­ων Ὑ­γεί­ας Ρε­θύ­μνου, τοῦ Πο­δη­λα­τι­κοῦ Συλ­λό­γου Ρε­θύ­μνου «Ἄ­τλας» καί τοῦ συλ­λό­γου TAE KWON-DO Πε­ρά­μα­τος.

 

Φωτογραφίες: Στέφανος Κατσιμάνης.

 

 

 

 

ΟΜΙΛΙΑ

ΤΟΥ κ. ΜΑΝΟΥΣΟΥ ΚΛΑΔΟΥ,

ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΜΥΛΟΠΟΤΑΜΟΥ,

ΚΑΤΑ ΤΗΝ 193η ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΟΥ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ

ΤΟΥ ΣΠΗΛΑΙΟΥ ΜΕΛΙΔΟΝΙΟΥ

Κυριακή 29 Ιανουαρίου 2017

 

   Κυ­ρί­ες και Κύ­ριοι,

   Κα­θώς βρι­σκό­μα­στε μέ­σα σε αυ­τό το Σπή­λαι­ο, α­να­ρω­τι­έ­μαι, αν υ­πάρ­χουν πολ­λά έ­θνη στην γη, που τό­σες πολ­λές φο­ρές μέ­σα στον κύ­κλο του χρό­νου, νι­ώ­θουν την α­νάγ­κη να βρε­θούν μπρο­στά σε έ­να μνη­μεί­ο για να εκ­φρά­σουν την ευ­γνω­μο­σύ­νη τους σε ε­κεί­νους, που χά­ρι­σαν τη ζω­ή τους στην αι­ω­νι­ό­τη­τα για το ι­δα­νι­κό της ε­λευ­θε­ρί­ας και της δη­μο­κρα­τί­ας.

   Δεν εί­ναι ού­τε μί­α, ού­τε δύ­ο οι φο­ρές, που σε ε­θνι­κό ή σε το­πι­κό ε­πί­πε­δο, με λί­γες δάφ­νες, λί­γο λι­βά­νι, και βα­θειά συγ­κί­νη­ση,  θα πού­με το ευ­χα­ρι­στώ για τις θυ­σί­ες των πα­τέ­ρων μας, των προ­γό­νων ε­κεί­νων, που δεν έ­σκυ­ψαν το κε­φά­λι και δεν εί­παν «ναι» σε ό­σους προ­σπά­θη­σαν να ε­πι­βλη­θούν σε αυ­τό το λα­ό και να δι­α­φεν­τέ­ψουν τη γη του και τη μοί­ρα του.

   Και κά­θε φο­ρά εί­ναι σαν να εί­ναι η πρώ­τη φο­ρά.

   Κά­θε στιγ­μή εί­ναι σαν να βι­ώ­νε­ται πρω­τό­γνω­ρα.

   Εί­ναι σαν να α­κούς τον Πε­ρι­κλή να εκ­φω­νεί τον ε­πι­τά­φιο του και να λέ­ει, πως «ευ­τυ­χι­σμέ­νοι εί­ναι οι ε­λεύ­θε­ροι, και οι ε­λεύ­θε­ροι εί­ναι οι γεν­ναί­οι».

   Και έρ­χον­ται αυ­τά τα λό­για, νο­η­τά να χα­ρα­χτούν μα­ζί με τις χι­λιά­δες των ε­πι­γρα­φών, που ά­φη­σαν οι ε­πι­σκέ­πτες αυ­τού του σπη­λαί­ου α­πό την αρ­χαι­ό­τη­τα έ­ως σή­με­ρα.

   Και εί­ναι σαν να η­χεί η φω­νή του Πε­ρι­κλή μα­ζί με τις κραυ­γές ε­κεί­νων, η μνή­μη των ο­ποί­ων μας ο­δή­γη­σαν και φέ­τος σε αυ­τή την ο­πή, ό­που δι­α­δρα­μα­τί­στη­κε έ­να μαρ­τύ­ριο αλ­λό­κο­το για τη φύ­ση του αν­θρώ­που.

   Και δη­μι­ουρ­γεί­ται άλ­λο έ­να ε­ρώ­τη­μα:

   Πό­σα αλ­λό­κο­τα γε­γο­νό­τα για τη φύ­ση του αν­θρώ­που μπο­ρεί να έ­χουν κα­τα­γρα­φεί μα­ζί σε έ­να τό­πο;

   Πό­σες τρα­γω­δί­ες μο­να­δι­κής α­γρι­ό­τη­τας εί­ναι δυ­να­τόν να α­φο­ρούν μια μι­κρή κου­κί­δα του παγ­κό­σμιου χάρ­τη;

   Για­τί, μια κου­κί­δα εί­ναι ο Μυ­λο­πό­τα­μος αλ­λά μια ο­λό­κλη­ρη θά­λασ­σα μπο­ρεί να αλ­λά­ξει χρώ­μα α­πό το αί­μα των μαρ­τύ­ρων του.

   Ε­δώ στα Τα­λέ­α Ό­ρη τα γυ­ναι­κό­παι­δα του Με­λι­δο­νί­ου βρή­καν α­παί­σιο θά­να­το α­πό τις φω­τι­ές και τους κα­πνούς του Τούρ­κου κα­τα­κτη­τή. Α­πέ­ναν­τι στον Ψη­λο­ρεί­τη, 120 χρό­νια αρ­γό­τε­ρα, οι Να­ζί ε­κτέ­λε­σαν άλ­λους ή­ρω­ες την ώ­ρα της κη­δεί­ας των συν­τρό­φων τους, πρά­ξη, ό­χι α­πλά ε­χθρι­κή, αλ­λά α­δι­α­νό­η­τη, α­κό­μα και για θε­ω­ρού­με­νες μη πο­λι­τι­σμέ­νες κοι­νω­νί­ες.

   Στα Τα­λέ­α Ό­ρη το Με­λι­δό­νι. Στον Ψη­λο­ρεί­τη ο Γουρ­νό­λα­κος.

   Το ο­λο­καύ­τω­μα του Σπη­λαί­ου Με­λι­δο­νί­ου α­πο­τε­λεί την πιο α­πο­τρό­παι­α και φρι­κα­λέ­α πρά­ξη της Ο­θω­μα­νι­κής Πε­ρι­ό­δου στο νη­σί μας και αν­τί­στοι­χα η ε­κτέ­λε­ση του Γουρ­νό­λα­κου ε­πί Γερ­μα­νι­κής κα­το­χής, θε­ω­ρεί­ται ως η πιο ά­ναν­δρη και α­πάν­θρω­πη θη­ρι­ω­δί­α, α­πό ό­σες δι­έ­πρα­ξαν κα­τά την τε­τρά­χρο­νη πα­ρου­σί­α τους οι Να­ζι­στές.

   Άλ­λω­στε, εί­ναι πολ­λοί οι ι­στο­ρι­κοί που θε­ω­ρούν, πως η πρά­ξη του Χου­σε­ΐν Πα­σά το 1824 σε αυ­τό το σπή­λαι­ο, ή­ταν που ε­νέ­πνευ­σε αρ­γό­τε­ρα τον Χί­τλερ, για να ορ­γα­νώ­σει ο­λό­κλη­ρα στρα­τό­πε­δα με θα­λά­μους και φούρ­νους, πράτ­τον­τας α­νά­λο­γα για τους λα­ούς της Ευ­ρώ­πης και ε­ναν­τί­ον των Ε­βραί­ων.

   Αλ­λό­κο­τες πρά­ξεις ε­ναν­τί­ον της αν­θρω­πό­τη­τας, α­πό τον ί­διο τον άν­θρω­πο και ας καυ­χά­ται πως εί­ναι το έλ­λο­γο ζώ­ο.

 

   Κυ­ρί­ες και κύ­ριοι,

   Λέ­νε οι θρύ­λοι, πως μια λάμ­ψη νο­η­τή ε­νώ­νει τις κο­ρυ­φές των δύ­ο ο­ρο­σει­ρών. Έ­να φως που δέ­νει τα δύ­ο ι­ε­ρά του Τι­μί­ου Σταυ­ρού α­πό τον Ψη­λο­ρεί­τη στον Κου­λού­κω­να.

   Και ί­σως να εί­ναι έ­τσι. Για­τί στις δύ­ο ο­ρο­σει­ρές, της Ή­δης και των Τα­λέ­ων,  ά­σβε­στο πα­ρα­μέ­νει α­πό έ­να κε­ρά­κι στην κά­θε μί­α.

   Και αυ­τό το κε­ρά­κι, με το ι­λα­ρό του φως, εί­ναι ε­κεί για να θυ­μί­ζει πως «Φτη­νά τη Λευ­τε­ριά δεν την που­λούν που­θε­νά. Ού­τε και τη χα­ρί­ζου­νε» ό­πως έ­γρα­ψε ο Με­νέ­λα­ος Λουν­τέ­μης, εμ­πνευ­σμέ­νος α­πό τους α­γώ­νες του λα­ού μας.

   Έ­νας α­πό τους πολ­λούς α­γώ­νες των Ελ­λή­νων, ή­ταν η Ε­πα­νά­στα­ση των Κρη­τών που δι­ήρ­κε­σε α­πό το 1821 ως το 1824. Ξε­κί­νη­σε α­πό τα Σφα­κιά και πλη­μύ­ρι­σε ο­λό­κλη­ρη την Κρή­τη με τον πό­θο της α­πο­τί­να­ξης του Τουρ­κι­κού Ζυ­γού.

   Ή­ταν έ­νας α­πό τους α­γώ­νες που μπο­ρεί να μην ευ­ό­δω­σε ως προς τον τε­λι­κό στό­χο, ό­μως, εί­χε κα­θο­ρι­στι­κή συμ­βο­λή στην ε­ξέ­λι­ξη της Ελ­λη­νι­κής Ε­πα­νά­στα­σης και πα­ράλ­λη­λα ή­ταν μια φω­τιά που δεν έ­σβη­σε, α­να­ζω­πυ­ρώ­θη­κε πολ­λές φο­ρές και με­ρι­κές δε­κα­ε­τί­ες αρ­γό­τε­ρα βρή­κε δι­καί­ω­ση με την α­πε­λευ­θέ­ρω­ση του νη­σιού μας. 

   Με­τά α­πό η­ρω­ι­κό α­γώ­να, που δι­ήρ­κε­σε ε­πί τρί­α χρό­νια και μά­λι­στα κα­τά στρα­τευ­μά­των που έ­φτα­σαν στην Κρή­τη α­πό τρεις η­πεί­ρους, α­πό Α­σί­α, α­πό Α­φρι­κή και α­πό Ευ­ρώ­πη, οι Κρή­τες κα­τέ­θε­σαν τα ό­πλα, μό­νο, ό­ταν πλέ­ον η συ­νέ­χι­ση τού έ­νο­πλου α­γώ­να θα έ­θε­τε σε κίν­δυ­νο την πλη­θυ­σμια­κή υ­πε­ρο­χή τους στο νη­σί, και μό­νο, α­φού προ­η­γου­μέ­νως συ­νέ­βα­λαν κα­θο­ρι­στι­κά με τις θυ­σί­ες τους στην προ­ά­σπι­ση και στα­θε­ρο­ποί­η­ση της νε­ο­φυ­ούς Ελ­λη­νι­κής Πο­λι­τεί­ας και στη με­τα­στρο­φή των Με­γά­λων Δυ­νά­με­ων υ­πέρ της εμ­πο­λέ­μης Ελ­λά­δας.

   Στην φά­ση της κα­τα­στο­λής της ε­πα­νά­στα­σης ε­κεί­νης, και κα­θώς ο Αι­γύ­πτιος Χου­σε­ΐν Πα­σάς σά­ρω­νε λε­η­λα­τών­τας τα χω­ριά της Κρή­της, οι Με­λι­δο­νι­ώ­τες ταμ­που­ρώ­θη­καν σε αυ­τό το σπή­λαι­ο.

   Ο Χου­σείν Πα­σάς έ­φτα­σε στον Μυ­λο­πό­τα­μο τον Ο­κτώ­βριο του 1823.

   Σα­ρώ­νον­τας τον το­πι­κό πλη­θυ­σμό στρα­το­πέ­δευ­σε στο Με­λι­δό­νι και ξε­κί­νη­σε ε­πι­θέ­σεις ε­ναν­τί­ον των έγ­κλει­στων στον Γε­ρον­τό­σπη­λιο.

   Τρεις μή­νες δι­ήρ­κε­σαν οι μά­χες. Χι­λιά­δες Ο­θω­μα­νοί ε­ναν­τί­ον 370 γυ­ναι­κό­παι­δων και 20 αν­δρών.

   Χι­λιά­δες με κα­νό­νια και ο­πλι­σμό, ε­ναν­τί­ον δε­κά­δων, σχε­δόν α­μά­χων!

   Μια υ­περ­δύ­να­μη της ε­πο­χής, προ­σπα­θού­σε ε­πί τρεις ο­λό­κλη­ρους μή­νες να ε­ξο­λο­θρεύ­σει τον πλη­θυ­σμό ε­νός μι­κρού χω­ριού.

   Αλ­λά ό­ταν έ­νας λα­ός πα­τεί στη στε­ρε­ά βά­ση των ι­δα­νι­κών του, ό­σο φτω­χός και α­δύ­να­μος και αν εί­ναι, τε­λι­κά δεν νι­κι­έ­ται.

   Και αυ­τό που έ­πρα­ξε ε­δώ ο Χου­σε­ΐν Πα­σάς δεν μπο­ρεί να θε­ω­ρη­θεί νί­κη.

   Δεν θα μπο­ρέ­σει πο­τέ κα­νέ­νας να γρά­ψει πως οι Τούρ­κοι τό­τε νί­κη­σαν.

   Για­τί δεν μπο­ρεί να εί­ναι νί­κη, το να α­νοί­γεις μια τρύ­πα και να σκο­τώ­νεις με τέ­τοι­ο τρό­πο, πνί­γον­τας με εύ­φλε­κτα υ­λι­κά, ά­μα­χο πλη­θυ­σμό.

   Αυ­τή η βι­αι­ό­τη­τα, η βάρ­βα­ρη μα­ζι­κή φο­νο­κτο­νί­α του πλη­θυ­σμού του Με­λι­δο­νί­ου, που οι λέ­ξεις εί­ναι δύ­σκο­λο να πε­ρι­γρά­ψουν, ή­ταν νί­κη για τα θύ­μα­τα.

   Για­τί ε­κεί­νοι υ­πε­ρα­σπί­στη­καν τον τό­πο τους, την πί­στη τους, τα ι­δα­νι­κά τους, γνω­ρί­ζον­τας πως: «Η ζω­ή χω­ρίς ε­λευ­θε­ρί­α εί­ναι σαν σώ­μα χω­ρίς ψυ­χή», ό­πως πολ­λά χρό­νια με­τά θα γρά­ψει σε έ­να α­πό τα έρ­γα του ο Λι­βα­νε­ζος φι­λό­σο­φος Χα­λίλ Γκιμ­πράν υ­μνών­τας τους α­γώ­νες των ε­θνών για ε­λευ­θε­ρί­α.

   Κά­πως έ­τσι ά­φη­σαν το σώ­μα τους ε­δώ να γί­νει έ­να με το χώ­μα του Με­λι­δο­νί­ου οι ή­ρω­ες που τι­μού­με σή­με­ρα και πέ­τα­ξαν ε­λεύ­θε­ροι στον ου­ρα­νό για να εμ­πνέ­ουν στο δι­η­νε­κές τις γε­νι­ές των Ελ­λή­νων. 

   Για ε­μάς σή­με­ρα κά­θε θυ­σι­α­στι­κή πρά­ξη πρέ­πει να α­πο­τε­λεί πα­ρά­δειγ­μα μί­μη­σης.

   Τί­πο­τα και κα­νέ­νας δεν μπο­ρεί να θυ­σιά­ζει τα ι­δα­νι­κά της χώ­ρας μας.

   Και κα­νείς α­πό ε­μάς δεν πρέ­πει να πι­στεύ­ει πως η ε­λευ­θε­ρί­α και η δη­μο­κρα­τί­α εί­ναι αυ­το­νό­η­τα.

   Θέ­λει κό­πους και ψυ­χή η σω­τη­ρί­α. Θέ­λει Αν­το­χές.

   Και ό­πως έ­γρα­ψε ο Με­γά­λος Κρη­τι­κός, ο Νί­κος Κα­ζαν­τζά­κης, «Σω­τη­ρί­α θα πει να λυ­τρω­θείς α­π’ ό­λους τους σω­τή­ρες· αυ­τή ‘ναι η α­νώ­τα­τη λευ­τε­ριά, η πιο α­ψη­λή, ό­που με δυ­σκο­λί­α α­να­πνέ­ει ο άν­θρω­πος. Αν­τέ­χεις;»

   Στο ε­ρώ­τη­μα αυ­τό, ο κά­θε έ­νας μας ας α­πο­φα­σί­σει μό­νος του πως θα α­παν­τή­σει, αλ­λά να θυ­μά­ται, πως κα­νέ­να α­γα­θό δεν εί­ναι δε­δο­μέ­νο.

   Για δε τους ή­ρω­ες του Με­λι­δο­νί­ου, ας κλεί­σου­με τού­το το μνη­μό­συ­νο με το έ­ξο­χο ποί­η­μα του Κω­στή Πα­λα­μά για το μαρ­τυ­ρι­κό Με­σο­λόγ­γι, ε­πι­λέ­γον­τας λί­γους στί­χους και κά­νον­τας μια μι­κρή αλ­λα­γή για τις α­νάγ­κες της ση­με­ρι­νής πε­ρί­στα­σης:  

«Μα ε­σύ, ρουμ­πί­νι απ΄ τους α­χνούς δε­μέ­νο

Μαρ­τυ­ρι­κών και η­ρω­ι­κών αι­μά­των.

Στον ου­ρα­νό της πλά­σης, κα­θώς εί­ναι του πό­λου το ά­στρο,

Του πό­λου το ά­στρο ε­σύ στους ου­ρα­νούς μου

Της Δό­ξας, δό­ξα, ώ Γή! Το Με­λι­δό­νι:

Κι΄ οι με ο­νό­μα­τα μύ­ρια γνω­ρι­σμέ­νοι

Κό­σμο μου που εί­ναι

Κι΄ οι α­πό σπα­θιού κα­τα­χτη­τές, και οι δάφ­νες

Των πο­λε­μάρ­χων οι αι­μα­το­βαμ­μέ­νες,

Κι΄ οι Α­λέ­ξαν­τροι

Κι΄ οι Ε­φτά­λο­φες και οι Νί­κες

Και οι Σα­λα­μί­νες,

Και με τις ι­στο­ρί­ες οι πο­λι­τεί­ες

Και στό­μα­τα χρυ­σά και οι Κυ­βερ­νή­τες

Κι΄ οι Η­ρά­κλει­τοι του Λό­γου και της Τέ­χνης

παν­τού κι΄ οι Αι­σχύ­λοι,

Α­νήμ­πο­ροι ό­πως κι΄ αν στα­θούν μπρο­στά σου,

Και σε μιάς τρί­χας ή­σκιο να θο­λώ­σουν

Την ξε­κομ­μέ­νη απ΄ του Κυ­ρί­ου την ό­ψη

Φεγ­γο­βο­λιά σου.

Με­λι­δό­νι. Χα­ρά της ι­στο­ρί­ας,

Γη ε­παγ­γελ­μέ­νη. Πά­νε 193 χρό­νια,

Κι΄ ας πά­νε. Η θύ­μη­ση ά­χρο­νη μπρο­στά σου

Θα γο­να­τί­ζει.»

 

 
© 2010 Ιερά Μητρόπολις Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου, Ρέθυμνο, Κρήτη - Τηλεφωνικό Κέντρο 28310 22415 - Fax 28310 28557
 

Ρέθυμνο 

HOTSoft.gr σχεδιασμός, κατασκευή, Προώθηση ιστοσελίδων, Κρητη SEO. Ρέθυμνο Aσύρματα δίκτυα WiFi, Δομημένη καλωδίωση, έξυπνο σπίτι. Rethymno 

Website Design, Web Development, Web site Promotion, SEO Crete SEM.
powered by HOTSoft.gr
internet, δίκτυα & τηλεπικοινωνίες