Οικουμενικον Πατριαρχείον
Οικουμενικον Πατριαρχείον
Οικουμενικον Πατριαρχείον

 

ΕΟΡΤΙΟΣ ΛΟΓΟΣ

ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ

ΡΕΘΥΜΝΗΣ ΚΑΙ ΑΥΛΟΠΟΤΑΜΟΥ κ. ΕΥΓΕΝΙΟΥ

ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΙΟΝ ΜΗΝΑΝ

Ἡράκλειο, 11 Νοεμβρίου 2010

Εὐφραίνου ἐν Κυρίῳ ἡ πόλις Ἡρακλείου, τέρπου καί ἀγάλλου  ἡ Κρήτη, πίστει λαμπροφοροῦσα, Μηνᾶν τόν πανένδοξον ἀθλητήν ἐν κόλποις κατέχουσα ὡς θησαυρόν, ἀπόλαυε τῶν θαυμάτων τήν πληθύν καί εὐχαρίστως τῶ Σωτῆρι βόησον˚ Κύριε δόξα σοι.

 

Aὐτό δικαιολογημένα τό δοξαστικό στόν Κύριο τοῦ κόσμου καί τῆς Ἱστορίας συμψάλλουν μὲ τὸν ἱερό ὑμνωδό τῆς Ἐκκλησίας ὅλοι οἱ Καστρινοί καί ὅλοι οἱ Κρῆτες σήμερα. Εὐφραίνονται, ἀγάλλονται, λαμπροφοροῦν ὅλοι στήν με­γά­λη ἑ­ορ­τή τοῦ πο­λι­ού­χου καί προ­στά­του τῆς χώρας, του Χάνδακος, του Μεγάλου Κάστρου, τῆς Κρήτης ἀπ’ἄκρου εἰς ἄκρον, τοῦ Ἁ­γί­ου Mεγαλομάρτυρος καί θαυματουργοῦ Μηνᾶ.

 

 

Σεβασμιώτατε Ἀρχιεπισκοπε Κρήτης κ.κ. Εἰρηναῖε,

Σεβασμιώτατοι Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς,

Ἐντιμότατοι Ἄρχοντες,

Ἀγαπητοί μου πατέρες και φιλομάρτυρες ἀδελφοί,

   

   Εἶναι ἀληθινά μεγάλη ἡ ἡμέρα αὐτή γιά τήν πόλη τοῦ Ἡρακλείου. Εἶναι μεγάλη ὅμως καί γιά ὅλη τήν Ἐκκλησία τῆς Κρήτης, γιατί γιορτάζει ὁ περίλαμπρος αὐτός Μητροπολιτικός ναός, ἐντός τοῦ Ἁγίου βήματος τοῦ ὁποίου, εὐρίσκεται τό Σύνθρονο τῆς Ἱεραρχίας της, μέλη τίμια τῆς ὁποίας σήμερα κυκλώνουν τό ἱερό Θυσιαστήριο αἷνον ἀναπέμποντα τῶ Τρισαγίῳ Θεῶ.

   Ὁ Πρόεδρος τῆς Σεπτῆς Ἱεραρχίας, Σεβασμιώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Κρήτης κ. Εἰρηναῖος, εὐγενῶς καί τιμητικῶς, μοῦ ἐζήτησε νά ἀπευθύνω ἑόρτιον λόγο στήν ἀγάπη σας. Τόν εὐχαριστῶ με εὐγνωμοσύνη. Εἰλικρινά αἰσθάνομαι τήν ἀδυναμία μου καί ζητῶ συγνώμη ἐξ ἀρχῆς. Σκέπτομαι τι να πῶ και τι να ἀφήσω, τι να τονίσω και τι να παραλείψω και δειλιάζω. Ἀποφασίζω ὅμως να τολμήσω να πῶ στην ἀγάπη Σας γι’αὐτό πού τόσα χρόνια ψηλαφοῦσα στήν ἁγία αὐλή τοῦ Ἁγίου μας, αὐτό πού καθημερινά ἀντίκρυζαν τά μάτια μου, αὐτό πού ζοῦσα και μοῦ ἔδινε πνευματική χαρά, τίς ποκίλες ἐκδηλώσεις τῆς ἀγάπης τῶν ἀνθρώπων μας στόν Ἅγιο μας. Ὅλο τόν χρόνο καί ὅλες τίς ὥρες μυριάδες ἄνθρωποι πού ἀ­να­γνω­ρί­ζο­υν κα­θη­με­ρι­νά στήν ζω­ή τους τήν εὐ­ερ­γε­τι­κή πα­ρου­σί­α τοῦ ἀργυροκοντοσγουρογένη καβαλλάρη Ἁ­γί­ου, τοῦ Καπετάν Μηνᾶ, κάνουν το σπίτι του, τον  Ναό αὐτό κέντρο τῆς καθημερινῆς τους ἀναστροφῆς καί τῆς προσευχητικῆς πρός τήν χάρη του ἀναφορᾶς τους και διατρανώνουν στόν Ἅγιο πὼς δίκαια «Ἡ πόλις αὔτη, Μάρτυς, τοῦ Χάνδακος κομπάζει, ἔχουσα τὸν Ναόν σου».

   Αὐτό παρατηροῦσα καθημερινά και αὐτό βλέπω και την στιγμή αὐτή. Ὁ Να­ός αὐτός τοῦ προ­σφι­λοῦς Ἁ­γί­ου μας, τό μνη­μεῖ­ον τῶν πα­τρώ­ων πα­ρα­δό­σε­ων μας, νά ἀστράπτει καί νά λάμπει σή­με­ρα πιότερο. Ὁ Ἅ­γι­ος μας μᾶς ὑ­πο­δέ­χε­ται. Τόν βλέ­πω και σᾶς παρακαλῶ νά τόν δεῖτε και ἐσεῖς μέ τά μά­τι­α τῆς πί­στε­ως πώς εἶναι παρών, μᾶς εὐ­λο­γεῖ, ση­κώ­νει ἱκε­τευ­τι­κά για ἐμᾶς, τίς ἀσθένειες, τίς ἀδυναμίες καί τίς ἀστοχίες μας, τά χέ­ρι­α του στόν Θε­ό, μᾶς σκεπάζει καί κη­ρύτ­τει σέ ὅ­λους μας πώς ἡ πί­στη μας, ἡ πίστη τῆς Ἁγίας Ἐκ­κ­λη­σί­ας μας, αἰῶνες τώ­ρα, συ­νε­χί­ζει τό ἔρ­γο τοῦ Χρι­στοῦ, προσ­λαμ­βά­νει καί θε­ρα­πεύ­ει, ἁ­γι­ά­ζει καί θε­ώ­νει, χα­ρι­τώ­νει καί ζω­ο­ποι­εῖ τά μέ­λη της, καί πο­λι­το­γρα­φεῖ πο­λί­τες τοῦ οὐ­ρα­νοῦ.

   Ἔ­χο­με τήν μεγάλη εὐ­λο­γί­α νά βρισκόμαστε σήμερα συναγμένοι ἐπί τῷ αὐτῷ, σέ αὐτήν τήν εὐχαριστιακή ἀναφορά στόν τό­πο πού  ἔ­χει συν­δε­θεῖ μέ τόν Ἅγιο Μηνᾶ ἀ­πό τό­τε πού οἱ εὐ­σε­βεῖς πρό­γο­νοι μας τοῦ ἀφιέρωσαν πρῶτα τόν μικρό Ναό, τόν μικρό Ἅγιο Μηνᾶ, ὅπως τόν λέει ὁ λαός μας, διαχρονικό μνημεῖο θυσιαστικῆς προσφορᾶς, ἀλλά καί τοῦτον τόν μεγαλύτερο Ναό εἰς μαρτύριον τῆς θαυματουργικῆς διασώσεως τῆς πόλεως ἀπό Ἐκεῖνον.

   Ἡ πάνδημη σύναξη σήμερα τοῦ πιστοῦ λαοῦ μας φανερώνει τό μεγάλο σεβασμό καί τήν ἀγάπη του στό πιό ἀγαπημένο πρόσωπο τῶν κατοίκων τοῦ ἱστορικοῦ Χάνδακα, στόν Ἅγιο Μηνᾶ,  ἀλλά καί τήν πίστη καί τήν ἀφοσίωσή του στά μεγάλα μας ἰδανικά καί στήν παράδοσή μας. 

   Ὁ Ἅγιος Μηνᾶς ἦλθε καί πολιτογραφήθηκε κρητικός ἐδῶ στό Κάστρο, στήν καρδιά τῆς Κρήτης. Γιά τούς ἁγίους δέν ὑπάρχουν χῶρες καί γλῶσσες, φυλές, ἐθνικότητες, χρώματα καί σύνορα. Οἱ Ἅγιοι δέν ἀνήκουν σέ ἕνα τόπο καί σέ μιά ἐποχή, εἶναι οἰκουμενικοί καί διαχρονικοί γιατί ἀνήκουν στήν Ἐκκλησία πού δέ γνωρίζει καί δέν ἐκφράζει φυλετικές καί ἐθνικιστικές διακρίσεις. Γιὰ τὴν Ἐκκλησία τέτοιες διακρίσεις δεν ὑπάρχουν, «οὐκ ἐνι Ἰουδαῖος οὐδέ Ἕλλην, οὐκ ἕνι ἄρσεν καὶ θήλυ» (Γαλ. 3,28).

   Ὁ ἔνδοξος «πολύτλας» καί ἀριστεύς τοῦ Χριστοῦ, ὁ Μεγαλομάρτυς Ἅγιος Μηνᾶς κατέχει ἀναμφίβολα σημαντική θέση ἀνάμεσα στούς μάρτυρες τῆς Ἐκκλησίας, ἀνάμεσα σ’ ὅλους ἐκείνους που μὲ τὸ αἵμα τους ἐπότισαν τὸ δένδρο τῆς πίστεως σέ καιρούς δίσεκτους και χαλεπούς.

   Ὁ Ἅγιος Μηνᾶς ἔζησε κατά τόν τρίτο μετά Χριστόν αἰῶνα καί ἦταν στρατιωτικός στό ἐπάγγελμα. Και ἀπό τότε πού ἔδωσε, ὅταν ἀπαιτήθηκε, τήν ὁμολογία τῆς πίστεως του στόν Χριστό, μή φοβούμενος τόν θάνατο, μέχρι σήμερα και αἰώνια ζεῖ στην συνείδηση τοῦ πληρώματος ταῆς Ἐκκλησίας ὡς ἅγιος, ὡς μεγαλομάρτυρας, ὡς ἀθλητής γενναιότατος, στεφανωμένος ἐκ χειρός Κυρίου με το φωτοστέφανο τῆς θείας δόξης.

   Ὁ Ἅγιος Μηνᾶς γνώριζε πολύ καλά πώς ὁ Κύριος μας εἶχε πεῖ σέ ὅσους θά τόν ἀκολουθοῦσαν νά μή φοβοῦνται ἐκείνους πού σκοτώνουν τό σῶμα, ἀλλά ὅσα φονεύουν τήν ψυχή."Λέγω δέ ὑμῖν τοῖς φίλοις μου˙ μή φοβηθῆτε ἀπό τῶν ἀποκτεννόντων τό σῶμα, καί μετά ταῦτα μή ἐχόντων περισσότερόν τι ποιῆσαι." (Λουκ, ιβ', 4).

   Ὁ Ἅγιος Μηνᾶς μέ τό μαρτύριο του ἄνοιξε τήν πόρτα τοῦ Παραδείσου καί εἰσῆλθε χαίρων εἰς τήν χαράν τοῦ Κυρίου Του. Μαρτύρησε καί κέρδησε τήν Ἀνάσταση. Τήν ἀνάσταση πού ὅπως ὅλοι οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας ἔζησε μέ τόν ἀγῶνα του κατά τῆς ἁμαρτίας, μέ τήν προσευχή του, μέ τή μετοχή του στά μυστήρια, μέ τό μαρτύριο καί τήν μαρτυρία τους. Ἡ πίστη του στήν ἀνάσταση καί ἡ βεβαιότητα τῆς συνανάστασης του μέ τόν Χριστό τόν ἔκαμε νά ἀντισταθεῖ στόν πειρασμό  καί νά προτιμήσει τό μαρτυρικό θάνατο ἀπό τήν προδοσία τῆς πίστεως ἐπαναλαμβάνοντας μέ ἄλλες λέξεις τήν ἀποστολική φράση «ἐμοί το ζῆν Χριστός καί τό ἀποθανεῖν κέρδος».

   Ὁ Ἅγιος Μηνᾶς αὐτό μᾶς ἐπαναλαμβάνει σήμερα καί προσθέτει πώς δέν πρέπει νά φοβούμαστε κανένα κίνδυνο, καμμιά κρίση, ἀπ’ ὅπου κι ἄν προέρχεται, καί νά μή χάνομε ποτέ τήν ἐλπίδα μας. Στά ἀδιέξοδα τῆς ζωῆς τοῦ κόσμου, ἔργα ἀνθρώπινα, ὑπάρχει ἡ διέξοδος τοῦ θαύματος τοῦ Θεοῦ. Ὅπως ἐκεῖνο τό Πάσχα τοῦ 1826, πού οἱ χριστιανοί συνάχθηκαν γιά νά γιορτάσουν τήν Ἀνάσταση ἐδῶ, και παρουσιάστηκε ἔφιππος ὁ στρατηλάτης Ἅγιος Μηνᾶς καί ἀπέτρεψε τήν σφαγή τους.

 

   Ἀγαπητοί μου, «φιλομάρτυρες δεῦτε σήμερον χαρμονικῶς τῇ πανηγύρει συνδράμωμεν τοῦ ἀθλοφόρου μάρτυρος Μηνᾶ, καί τοῦτον τοῖς ἄσμασιν ὡς στέμμασι καταστέψωμεν»

   Ἄς ἀφήσουμε τήν ζάλη τῶν ἀμφιβόλων λογισμῶν πού μᾶς ταράζει, και ἄς γίνουμε ὅπως τον Μπαρμπαγιάννη τοῦ Καπετάν Μιχάλη πού ἔβλεπε «μέσα στό σκο­τάδι, νά φεγγοβολάει, καβάλλα στό χρυσοχάμουρο ντορή του, μέ τό κόκκινο κοντάρι ἀκουμπισμένο στόν ὦμο, μέ τά ψαρᾶ του κοντόσγουρα γένια, μέ τήν ἀσημένια διχτάτη ἀρμάτα του, ὁ λεβεντόγερος προστάτης τοῦ Μεγάλου Κάστρου, ὁ ἍιΜηνᾶς.» … Κάθε μεσάνυχτα, τήν ὥρα πού 'ναι χαμένη στόν ὕπνο ἡ πολιτεία, ὁ Ἅι-Μηνᾶς κατεβαίνει ἀθόρυβα ἀπό τό κόνισμά του, παίρνει σβάρνα τά μουράγια, διαβαίνει στίς ρωμαίϊκες γειτονιές, ἄν ἔχουν ξεχάσει καμιάν πόρτα ἀνοιχτή, τή σφαλνάει, ἄν κανείς χριστιανός εἶναι ἄρρωστος κί εἶναι φωτισμένο τό παραθύρι του, στέκεται καί παρακαλάει τό Θεό νά τόν γιάνει. Κί ἅμα τελέψει τή βόλτα του, χαράματα πιά, γυρίζει πάλι στό κόνισμά του, καί κανένας δέ θά κατα­λάβαινε τί μυστήρια γίνουνται τήν πᾶσα νύχτα, ἄν δέν ἔβρισκε ὁ καντηλανάφτης τό πρωί πού πάει νά συγυρίσει τήν ἐκκλησιά, τό ἄλογο τοῦ Ἅι-Μηνᾶ ἱδρωμένο.

   Αὐτός ὁ Μπαρμπαγιάννης καθώς κοίταζε τόν ἅγιο ν’ ἀλαργαίνει καί νά λιώνει μέσα στό σκοτάδι ἔκαμε τό σταυρό του και μουρμού­ρισε...».-Τόν εἶδα πάλι ἀπόψε, μεγάλη ἡ χάρη του, καλά θά πᾶνε οἱ δουλειές μου.

   Τόν βλέπομε ἔτσι ἀκριβῶς καί ἐμεῖς οἱ ἀπόγονοι τοῦ Μπαρμπαγιάννη  σήμερα στήν γιορτή του.  Καί εἴμαστε βέβαιοι ἀποθέτοντας, δι’εὐχῶν Σας Σεβασμιώτατε Ἀρχιεπίσκοπε Κρήτης καί Πρόεδρε τῆς Ἱερᾶς Συνόδου μας κ.κ. Εἰρηναῖε, στό ἱερό εἰκόνισμα καί τό χαριτόβρυτο λείψανο τοῦ Ἁγίου Μηνᾶ,  πού ἀπό τό ἔτος 1733 θησαυρίζεται ἐδῶ ὡς «προῖκα τοῦ Σιναίου Νικηφόρου τοῦ ἐξ Ἡρακλείου στον προκάτοχο σας Κρήτης Γεράσιμο, πώς καλά θά πᾶνε οἱ δουλειές μας, καλά θά πάει ὁ τόπος μας, ἡ Ἐκκλησία, ὁ κόσμος μας μέ τήν εὐχή του, τήν βοήθεια καί τήν χάρη του, πού εἴθε νά μᾶς παρέχει, ὅπως πάντοτε, ἀφειδώλευτα.

   Ἀρκεῖ μέ ἐλπίδα καί ἔχοντας τόν Ἁγιο Μηνᾶ καί ὅλο τό νέφος τῶν Ἁγίων, τῶν μαρτύρων καί τῶν ὁσίων, νά ἀφήνομε, ὅπως λέγει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ὅ,τι ἄλλο μᾶς ἀπασχολεῖ "καί τήν εὐπερίστατον ἁμαρτίαν" καί "δι' ὑπομονῆς" νά ἀγωνιζόμαστε ὁ καθένας τόν ἀγῶνα του "ἀφορῶντες εἰς τόν τῆς πίστεως ἀρχηγόν καί τελειωτήν Ἰησοῦν". (Ἐβρ. ιβ' 1-2). Ἐκεῖνος ὁ Κύ­ρι­ος «ὁ χθές καί σή­με­ρον ὁ αὐ­τός καί εἰς τούς αἰ­ῶ­νας» Χρι­στός μας, ἄς μᾶς ἀξιώσει τοῦ προσωπικοῦ μας ἁγιασμοῦ καί τῆς χαρᾶς τῆς βασιλείας Του, ὅπου αἰώνια θά ζοῦμε σύν πᾶσι τοῖς ἁγίοις, μαζί μέ τόν προστάτη καί φύλακα τῆς ἡλιοφίλητης καί κυματόβρεκτης αὐτῆς πολιτείας καί τῆς Κρήτης ὁλόκληρης.

 
© 2010 Ιερά Μητρόπολις Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου, Ρέθυμνο, Κρήτη - Τηλεφωνικό Κέντρο 28310 22415 - Fax 28310 28557
 

Ρέθυμνο 

HOTSoft.gr σχεδιασμός, κατασκευή, Προώθηση ιστοσελίδων, Κρητη SEO. Ρέθυμνο Aσύρματα δίκτυα WiFi, Δομημένη καλωδίωση, έξυπνο σπίτι. Rethymno 

Website Design, Web Development, Web site Promotion, SEO Crete SEM.
powered by HOTSoft.gr
internet, δίκτυα & τηλεπικοινωνίες