Οικουμενικον Πατριαρχείον
Οικουμενικον Πατριαρχείον
Οικουμενικον Πατριαρχείον

 

ΕΝΘΡΟΝΙΣΤΗΡΙΟΣ ΛΟΓΟΣ
ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ
ΡΕΘΥΜΝΗΣ ΚΑΙ ΑΥΛΟΠΟΤΑΜΟΥ κ. ΕΥΓΕΝΙΟΥ
Ρέθυμνο, 16 Ὀκτωβρίου 2010

 

Σεβασμιώτατε Μητροπολῖτα Πέτρας καί Χερρονήσου κ. Νεκτάριε, ἐκπρόσωπε τῆς Α.Θ. Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ μας Πατριάρχου Κυρίου Κυρίου ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ,

Σεβασμιώτατε Μητροπολῖτα Ἀξώμης κ. Πέτρε, ἐκπρόσωπε τῆς Α.Θ. Μακαριότητος τοῦ Πάπα καί Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας Κ.Κ. Θεοδώρου,

Σεβασμιώτατοι ἅγιοι Ἀρχιερεῖς, ἐκπρόσωποι τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος,

Σεβασμιώτατε Ἀρχιεπίσκοπε Κρήτης κ. Εἰρηναῖε, Πρόεδρε τῆς Ἱερᾶς Ἐπαρχιακῆς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κρήτης καί Σεβασμιώτατοι Ἁγιοι Ἀδελφοί Ἀρχιερεῖς τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης,

Σεβασμιώτατοι καί Θεοφιλέστατοι ἅγιοι Ἀρχιερεῖς,

Ἐξοχώτατε κ. Πανάρετε, Ὑφυπουργέ Παιδείας διά βίου Μαθήσεως καί Θρησκευμάτων, ἐκπρόσωπε τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως,

Ἐξοχώτατοι κ. Ὑπουργοί,

Κυρίες καί κύριοι Βουλευτές,

Κύριε Γενικέ Γραμματέα τῆς Περιφέρειας Κρήτης,

Κυρία καί κύριοι Νομάρχες,

Κύριε Δήμαρχε Ρεθύμνης καί λοιποί Δήμαρχοι τοῦ τόπου μας,

Κύριε Ἀντιπρύτανη, Κύριοι Καθηγητές

Κύριοι ἐκπρόσωποι τῶν Πολιτικῶν, Στρατιωτικῶν, Δικαστικῶν , Ἐκπαιδευτικῶν καί λοιπῶν Ἀρχῶν,

Ἀγαπητοί μου Ἱερεῖς καί Διάκονοι,

Ὁσιώτατοι Ἡγούμενοι καί Μοναχοί,

Ὁσιώτατες Γερόντισσες καί Μοναχές,

Εὐλογημένα καί πιστά μέλη τοῦ Σώματος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ρεθύμνης καί Αὐλοποτάμου,

 

   «Ὁ Χριστός ἐν τῷ μέσῳ ἡμῶν.» Μέ αὐτή τήν λειτουργική φράση ἀρχίζω τήν συλλειτουργία μας καθώς, μέ βαθειά συγκίνηση, ἀπευθύνομαι γιά πρώτη φορά σέ Ἐσᾶς αὐτήν τήν σημαντική καί εὐλογημένη ὥρα γιά τήν Τοπική Ἐκκλησία καί τό ταπεινό μου πρόσωπο, ἀπό τόν ἱστορικό αὐτόν θρόνο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ρεθύμνης καί Αὐλοποτάμου.

   Ἐδῶ, στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό τῶν Εἰσοδίων τῆς Μεγάλης Παναγίας, τῆς Κερᾶς τοῦ Ρεθέμνους, δοξολογῶ σήμερα γιά πρώτη φορά τόν Tρισάγιο Θεό μας μαζί Σας, καί τόν εὐχαριστῶ γιά τήν εὐλογημένη αὐτή πρώτη συνάντησή μας, τήν συνάντηση τοῦ πατέρα μέ τά παιδιά του.

   Δοξολογῶ τόν Πανάγαθο Θεό, ὁ Ὁποῖος, ἀφοῦ πρό πενταετίας μέ ἀξίωσε νά λάβω τήν χάρη τῆς Ἀρχιερωσύνης, μέ καθιστᾶ σήμερα ποιμένα τῆς ἁγιωτάτης αὐτῆς Μητροπόλεως καί διάδοχο μεγάλων προκατόχων Ἀρχιερέων, μεταξύ τῶν ὁποίων ὁ Ἅγιος Νεομάρτυς Γεράσιμος καί οἱ Ἰωαννίκιος ὁ διδακτικός, Καλλίνικος ὁ φίλεργος καί κτήτωρ τοῦ περικαλλοῦς τούτου Ναοῦ, Ἱλαρίων ὁ φιλάγιος, Διονύσιος ὁ μεγαλοπρεπής, Ἱερόθεος ὁ ἱερογράφος, Χρύσανθος ὁ φιλάνθρωπος, Τιμόθεος ὁ φιλίστωρ, ὁ μετέπειτα Μητροπολίτης Κρήτης, Ἀθανάσιος ὁ σεμνός, Τίτος ὁ φιλόκαλος, Θεόδωρος ὁ λόγιος καί ὁ μακαριστός καί πολύκλαυστος, ὁ Ἄνθιμος ὁ ἀξιοπρεπής, ὁ ὁποῖος πρόσφατα «τελειωθείς ἐν ὁλίγῳ» «ἠρπάγη» καί «προσετέθη τοῖς πατρᾶσι».

   «Ἐδῶ στή Κρήτη», κατά τό βλάστημα αὐτοῦ τοῦ τόπου, τόν Πρεβελάκη, «δέν μιλοῦνε στήν ψυχή μας μονάχα αὐτά πού βλέπουνε τά μάτια μας˙ μιά δεύτερη Πατρίδα, πέστην ἀπάνω Κρήτη, φεγγοβολᾶ ἀπό μεγαλωσύνες καί ὀμορφάδες». Σ᾿ αὐτήν «τήν ἀπάνω Κρήτη» βρίσκονται ὅλοι οἱ Ἐπίσκοποι τῆς Μητέρας μας Ἐκκλησίας, τούς ὁποίους αὐτή τήν ὥρα συλλογίζομαι, ὅλοι οἱ Ἐπίσκοποι τῶν ἱστορικῶν Ἐπισκοπῶν, τῶν ὁποίων κατά καιρούς ἄναβαν οἱ λυχνίες τους στή Ρεθυμνιώτικη γῆ, τῶν Ἐπισκοπῶν τῆς Ὀάξου, τῆς Λάππας, τῆς Ἐλευθέρνης, τῆς Καλαμῶνος, τῆς Ἀρίου, τῆς Αὐλοποτάμου.

   Σκέπτομαι μάλιστα τίς ἐναλλαγές τῆς Ἱστορίας καί ἱεραποδημῶ στίς ἕδρες τῶν Ἐπισκοπῶν, τήν Ἀξό, γενέτειρα τοῦ ἁγίου Ἀθανασίου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως τοῦ Πατελάρου, τήν Μεγάλη Ἐπισκοπή, τήν Bιράν Ἐπισκοπή, τό Πάνορμο, τήν Ἐπισκοπή καί τίς ἄλλες πού ἀποτελοῦν Ἐπισκοπικά ἐφαλτήρια τῆς Ἀποστολικῆς προσφορᾶς τῆς Ἐκκλησίας αὐτοῦ τοῦ τόπου. Ἐκεῖ τούς βλέπω μυστικά νά λειτουργοῦν ἀκατάπαυστα στίς περίλαμπρες βασιλικές τους ἀλλά καί ἐδῶ τούς βλέπω ταυτόχρονα νά εἶναι παρόντες καί ἀναλογίζομαι τό μεγάλο θαῦμα τῆς Ἀποστολικῆς διαδοχῆς καί τῆς διαχρονικῆς μαρτυρίας τῆς Ἐκκλησίας μας.

   Αὐτούς διαδέχομαι μέ ταπείνωση καί τοῦ δικοῦ τους ἔργου ἔρχομαι νά γίνω συνεχιστής, καί τήν δική τους παρουσία ἀλλά καί τήν ἀπουσία, ἰδιαίτερα τῶν τριῶν τελευταίων, τούς ὁποίους εἴχα τήν εὐλογία νά γνωρίσω προσωπικά, θά αἰσθάνομαι πάντοτε. Τό ὅτι σ᾿ αὐτήν τήν Πόλη καί σ᾿ ὅλη τήν Μητρόπολή μας ὑπάρχουν Ναοί καί Μοναστήρια, Ἱερεῖς καί Μοναχοί πού τιμοῦν τό ράσο τους, εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς θυσίας καί τῶν κόπων ἐκείνων τούς εὐχαριστῶ γιά ὅσα προσέφεραν στήν Ἐκκλησία μας καί ἀναφωνῶ ἀπό τόν περίπυστο αὐτό θρόνο, τόν ὁποῖο ἐκλέϊσαν: «Πάντων τῶν ἀοιδίμων Ἀρχιερέων τῶν ἀρχιερατευσάντων ἐν τῇ Ἱερᾷ Μητροπόλει ταύτῃ εἴη ἡ μνήμη αἰωνία καί ἀγήρως».

   Μαζί μέ ἐκείνους, μνημονεύω μέ εὐγνωμοσύνη τά ὀνόματα πρῶτα τοῦ μακαριστοῦ καί Μεγάλου Ἀρχιεπισκόπου Κρήτης Εὐγενίου, τοῦ ὁποίου ἡ φωτεινή μορφή χαράχθηκε ἀνεξίτηλα ἐντός μου κατά τήν παιδική μου ἡλικία καί τοῦ ὁποίου τό βαρύ ὄνομα μοῦ ἐμπιστεύθηκε ἡ Ἐκκλησία. Ἔπειτα τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κρήτης Τιμοθέου, ὑπό τό ὠμοφόριο τοῦ ὁποίου διακόνησα μέ τίς πενιχρές μου δυνάμεις ὡς βοηθός Ἐπίσκοπός του τήν Ἐκκλησία. Αὐτήν τήν ὥρα ἐκζητῶ ταπεινά τίς εὐχές τους.

   Μετά τήν «ἐποφειλομένη πρός Θεόν εὐχαριστίαν» οὐ κρύπτω τόν πρός ἐμέ βυθόν τοῦ ἐλέους καί τήν βρῦσιν τῶν ἀπείρων χαρίτων τῆς Παναγίας Μητέρας τοῦ Κυρίου καί Μητέρας ὅλων μας. Ἡ αἰτία τῆς χαρᾶς τῆς ὕπαρξής μου, ἡ Μεγαλόχαρη τῆς Τήνου, ἡ Παναγία τῶν Σταυροφόρων, ἡ Παναγία ἡ Κερά, ἡ Μεγάλη Παναγία στή Νεάπολη ἀποτελοῦν σταθμούς τῆς θεομητορικῆς στοργῆς καί προστασίας τοῦ προσώπου μου. Ἡ Παναγία σήμερα μέ ὁδηγεῖ ἐδῶ, στό σπίτι πού Τῆς ἔκτισε ἡ εὐλάβεια τῶν Ρεθυμνίων, στόν περίλαμπρο Ναό τῶν Εἰσοδίων Της. Γονατιστός μπροστά στό χαριτόβρυτο Εἰκόνισμά Της, Τῆς ζητῶ νά παραμένει πάντοτε ἡ ἀκαταίσχυντος προστασία τῶν χριστιανῶν τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας, ἡ Ἔφορος καί ἀρωγός μας, ἡ ἀπαντοχή καί ἐλπίδα μας.

   Ἐκζητῶ ταπεινά καί τήν χάρη τῶν Ἀποστόλων καί Εὐαγγελιστῶν τῆς Ἐκκλησίας μας τοῦ Παύλου καί τοῦ Τίτου καί τῆς χορείας ὅλων τῶν Κρητῶν Ἁγίων. Αἰσθάνομαι αὐτή τήν ὥρα τήν παρουσία, τή συμπροσευχή καί τήν εὐλογία ἰδιαίτερα τῶν τοπικῶν ἁγίων, τῆς Πολιούχου μας ἁγίας Βαρβάρας, τοῦ ἑνός ἀπό τούς ἁγίους Δέκα μάρτυρος Ἀγαθόποδος, τοῦ ἁγίου Ἰγνατίου τοῦ Σιναΐτου, τῶν ἁγίων Πέντε Παρθένων, τοῦ ἁγίου Ἀθανασίου Πατριάρχου Κων/πόλως τοῦ Πατελάρου, τοῦ ὁσίου Ἰωάννου τοῦ Ξένου, τῶν ἁγίων Τεσσάρων Νεομαρτύρων Ἀγγελῆ, Γεωργίου, Μανουήλ καί Νικολάου, τοῦ ὁσιομάρτυρος Γεδεών τοῦ Καρακαλληνοῦ, τοῦ Ἁγίου ἱερομάρτυρος Γερασίμου, Ἐπισκόπου Ρεθύμνης καί προσεύχομαι νά ἀποτελοῦν πάντοτε τούς ἀκρογωνιαίους λίθους τοῦ οἰκοδομήματος τῆς πνευματικῆς μας ζωῆς.

   Τή στιγμή αὐτή, στρέφω τόν νοῦν μου στήν θεόδμητο Μητέρα Ἐκκλησία καί τόν Πατριάρχη μας Κ.Κ. Βαρθολομαῖο, τόν Πατέρα τῆς οἰκογένειας τῶν Πανορθοδόξων. Ἡ παροικοῦσα ἐδῶ Ἐκκλησία εἶναι Ἐπαρχία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, ἀναπόσπαστο μέλος τοῦ Σώματος τῆς Μητέρας Ἐκκλησίας, κλῆμα τῆς ἀμπέλου της καί ὁ Ἐπίσκοπός της, πρόθυμος νά θυσιάσει, ἐάν ἀπαιτηθεῖ, ἑαυτόν γιά τά ἱερά Της δίκαια. Ἡ Μητρόπολή μας ἔχει τήν ἀναφορά της στήν Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία καί τόν Προκαθήμενο τῆς ἀγάπης καί τῆς πίστεως, τόν σεπτό οἰακοστρόφο Της. Ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἔχει κατακτήσει τίς καρδιές μας ἀπό τήν κατά Θεόν σοφία, τήν εὐγένεια, τό φιλόστοργο ἐνδιαφέρον καί τήν πατρική του ἀγάπη.

   Πνευματικά εἴμαστε ἑνωμένοι στήν θεία Εὐχαριστία, μνημονεύομε «ἐν πρώτοις μνήσθητι Κύριε τοῦ Ἀρχιεπισκόπου καί Πατριάρχου ἡμῶν Βαρθολομαίου» καί ψάλλομε μέ χαρά τήν φήμη τῆς Παναγιότητός Του, διακηρύσσοντας τήν ἑνότητά μας μέ τήν καλλιέλαιον τῆς Μητέρας Ἐκκλησίας. Ὁμολογοῦμε ὅτι αἰσθανόμαστε ἀσφαλεῖς στή στοργική ἀγκαλιά Της, ζοῦμε στήν θαλπωρή τῆς ἀγρύπνου μέριμνας της καί ἡ σκέψη μας βρίσκεται διαρκῶς στίς αὐλές τοῦ σεπτοῦ Κέντρου, τοῦ Οἰκουμενικοῦ μας Πατριαρχείου, τό ὁποῖο γιά ἐμᾶς εἶναι τό σύμβολο τῆς Ὀρθοδόξου ταυτότητάς μας καί τῆς αὐτοσυνειδησίας τοῦ Γένους μας. Γνωρίζομε τήν ἄρση τοῦ Σταυροῦ, τίς καθημερινές ὀδύνες καί τόν κόπο τῆς ἀγάπης του, τόν ἀγῶνα τῆς Ὀρθοδόξου μαρτυρίας στήν Οἰκουμένη. Γνωρίζουμε ὅτι μέσα στήν ἱστορία πορεύεται «διά σταυρώσεων καί ἀναστάσεων, δι’ἐμπαιγμῶν καί μαστίγων, διά δυσφημίας καί εὐφημίας, ὡς ἀγνοούμενον καί ἐπιγιγνωσκόμενον, ὡς μηδέν ἔχων καί τά πάντα κατέχων»

   Αἰσθανόμενος τό βάρος τῆς ὕψιστης τιμῆς, ὡς ἔσχατο μέλος τῆς Ἱεραρχίας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, «πρό τοῦ ποιῆσαι εὐλογητόν» στήν νέα διακονία μου μετέβην στό Σεπτό Κέντρο καί ἔλαβα «καιρόν» ἀπό τόν Πατέρα καί Πατριάρχη μας. Εὐχαριστῶ τόν ἐκπρόσωπό του, τόν Σεβ. Μητροπολίτη Πέτρας καί Χερρονήσου κ. Νεκτάριο, γιά τίς θεόδεκτες εὐλογίες τοῦ Παναγιωτάτου καί τῆς Μητρός Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας, τίς ὁποῖες μᾶς κομίζει. Τόν παρακαλῶ, ὅπως παρακαλῶ καί τόν Πανοσιολ. Ἀρχιμ. Ἐλπιδοφόρο, Ἀρχιγραμματέα τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου τοῦ Οίκουμενικοῦ μας Πατριαρχείου, τοῦ ὁποίου ἡ ἀγάπη μέ ἐπιστηρίζει καί ἡ παρουσία μέ τιμᾶ ἰδιαίτερα, νά καταθέσουν στόν θεοδόξαστο Οἰκουμενικό θρόνο καί τήν Α.Θ. Παναγιότητα, τόν Πατριάρχη μας, τήν υἱική ἀγάπη, τόν βαθύτατο σεβασμό καί τήν ἀφοσίωση τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου, τοῦ εὐσεβοῦς Λαοῦ καί τοῦ ταπεινοῦ Ἐπισκόπου τῆς Ἐκκλησίας τῶν Ρεθυμνίων.

   Εὐχαριστῶ πολύ τήν Αὐτοῦ Θειοτάτη Μακαριότητα, τόν Πάπα καί Πατριάρχη Ἀλεξανδρείας καί πάσης Ἀφρικῆς Κ.Κ. Θεόδωρο γιά τίς Πατριαρχικές εὐχές καί εὐλογίες τίς ὁποῖες ἐπιδαψιλεύει σήμερα στήν Μητρόπολή μας, στήν Μητρόπολη, τήν ὁποία ἐποίμανε θεάρεστα ὁ μακαριστός Γέροντάς του, Μητροπολίτης Θεόδωρος. Παρακαλῶ τόν ἐκπρόσωπό του, τόν πολυσέβαστο Γέροντα Μητροπολίτη Ἀξώμης κ. Πέτρο, νά μεταφέρει στήν Μακαριότητά του τίς εὐχαριστίες, τόν σεβασμό καί τήν ἀγάπη ὅλων μας. Εὐχαριστῶ τούς Σεβασμιωτάτους ἐκπροσώπους τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος Μητροπολῖτες Σάμου καί Ἰκαρίας κ. Εὐσέβιο καί Κασσανδρείας κ. Νικόδημο καί παρακαλῶ νά διαβιβάσουν τά σεβάσματά μου στόν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμο.

   Εὐχαριστῶ μέ εὐγνωμοσύνη τήν Ἱερά Ἐπαρχιακή Σύνοδο τῆς Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας μας, τόν Σεβ. Πρόεδρο καί ὅλους τούς Σεβ. Ἅγίους Ἀρχιερεῖς τῆς Κρήτης, γιά τήν ἐμπιστοσύνη τους στό πρόσωπό μου, γιά τήν πάλιν καί πολλάκις εὐμενῆ κρίση τους. Ἀπό τίς θέσεις τοῦ Ὑπογραμματέως καί τοῦ Ἀρχιγραμματέως τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, διδάχθηκα πολλά στό Συνοδικό Βουλευτήριο τῆς Ἐκκλησίας. Πῶς μπορῶ νά λησμονήσω αὐτά, πού μέ καθιστοῦν διά βίου ὀφειλέτη στήν Ἐκκλησία, ἡ ὁποία δέν μᾶς ὀφείλει τίποτε ἀλλά ἐμεῖς τῆς ὀφείλομε τά πάντα. Παρακαλῶ τόν Θεό νά μέ ἀξιώσει νά φανῶ ἀντάξιος τῶν προσδοκιῶν τῶν Ἁγίων Ἀρχιερέων τῆς Ἐκκλησίας μας καί εὔχομαι ταπεινά ὡς ἔσχατος συμπάρεδρος τους στην Ἱερά Σύνοδο «Ὁ Θεός τῆς εἰρήνης…νά μᾶς δίδει πάντοτε τό αὐτό φρονεῖν ἐν ἀλλήλοις» γιά τήν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας καί τήν προαγωγή τοῦ ἔργου Της πρός δόξαν Αὐτοῦ καί σωτηρία ψυχῶν.

   Ἰδιαίτερα εὐχαριστῶ τόν Σεβασμιώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Κρήτης κ. Εἰρηναῖο, ἀπό τά βάθη τῆς καρδιᾶς μου, γιά τήν ἐμπιστοσύνη του στό πρόσωπό μου, γιά τίς πατρικές του συμβουλές, γιά τήν εὐλογημένη τετραετῆ συλλειτουργία μας στήν Ἱερά Ἀρχιεπισκοπή Κρήτης, γιά τήν εὐγένεια καί τή στοργική του ἀγάπη, γιά ὅσα τιμητικά εἶπε πρό ὀλίγου καί τόν παρακαλῶ πολύ νά ἐπιστηρίζει πάντοτε μέ τίς προσευχές του, τό ἔργο τῆς διακονίας τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας.

   Εὐχαριστῶ τόν Σεβασμιώτατο Γέροντά μου, Μητροπολίτη Πέτρας καί Χερρονήσου κ. Νεκτάριο, γιά μία ἀκόμη φορά, γιά ὅσα ἔχει κάνει γιά ἐμένα. Ἡ εὐλογημένη στιγμή πού τόν γνώρισα πρίν ἀπό 30 χρόνια, ἀποτελεῖ τήν καλή ἀπαρχή τοῦ σχεδίου τοῦ Θεοῦ πού φθάνει ἕως αὐτήν τήν μεγάλη ὥρα. Ὅσα ἔμαθα στό Πανεπιστήμιο τοῦ Ὠμοφορίου του, ἀποτελοῦν τά καλύτερα ἐφόδια γιά τήν ἄσκηση τῶν Ἐπισκοπικῶν καθηκόντων μου στήν Ἐκκλησία τῶν Ρεθυμνίων. Σήμερα θερίζει «ἐν ἀγαλλιάσσει», ὅσα ἔσπειρε στήν ψυχή μου «ἐν δάκρυσι». Προσεύχομαι ὁ Θεός νά τοῦ δίδει πάντοτε χαρές πνευματικές.

   Εὐχαριστῶ τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Λάμπης, Συβρίτου καί Σφακίων κ. Εἰρηναῖο γιά ὅσα ἔκανε κατά τό διάστημα τῆς Τοποτηρητείας του στήν τοπική μας Ἐκκλησία καί γιά ὅσα μέ πολλή ἀγάπη εἶπε παραδίδοντάς μου τή σκυτάλη. Εἶχε καί θά ἔχει πάντοτε τόν σεβασμό καί τήν ἀγάπη μου. Ἀπό σήμερα ὡς ὅμοροι Ἐπίσκοποι στόν Νομό Ρεθύμνης, θά συμπορευόμαστε στό δρόμο τῆς διακονίας τῆς Ἐκκλησίας μας καί θά συναγωνιζόμαστε γιά τήν πρόοδο τοῦ τόπου μας. Τόν εὐχαριστῶ καί γιά τήν ὑποδοχή καί ὅσα προετοίμασε γιά τήν σημερινή ἡμέρα καί τόν παρακαλῶ νά μέ στηρίζει πάντοτε μέ τήν προσευχή, τήν ἀγάπη καί τήν πολύτιμη πείρα του.

   Εὐχαριστῶ τούς Σεβασμιωτάτους Ἀρχιερεῖς πού ἤλθαν ἀπό μακρυά γιά νά συμμετάσχουν προσευχητικά καί νά εὐλογήσουν μέ τήν τιμητική παρουσία τους τήν καλή ἀπαρχή τοῦ νέου μου διακονήματος.

   Εὐχαριστῶ τόν Πανοσιολογιώτατο Πρωτοσύγκελλο τῆς Μητροπόλεώς μας, Ἀρχιμανδρίτη Ἄνθιμο Μαντζουράνη γιά τά αἰσθήματα τῆς ἀγάπης τοῦ ἱεροῦ Κλήρου καί τοῦ εὐσεβοῦς λαοῦ, τά ὁποῖα μοῦ διερμήνευσε.

   Εὐχαριστῶ τόν Ἐξοχώτατο Ὑφυπουργό Παιδείας, διά βίου μάθησης καί Θρησκευμάτων κ. Πανάρετο, ἐκπρόσωπο τῆς Κυβερνήσεως γιά τίς εὐχές τίς Πολιτείας, τίς ὁποῖες ἀποδέχομαι μέ βαθειά τιμή.

   Εὐχαριστῶ τόν Νομάρχη Ρεθύμνης κύριο Γεώργιο Παπαδάκη γιά τούς καλούς του λόγους, γιά τήν ἀγάπη του στήν Ἐκκλησία καί τόν Νομό μας.

   Εὐχαριστῶ τούς Ἄρχοντες καί ὅλους τούς ἐκπροσώπους τῶν πολιτικῶν καί στρατιωτικῶν Ἀρχῶν γιά τήν τιμητική παρουσία τους. Τούς κυρίους Βουλευτές, τούς Δημάρχους, τούς πολιτευτές, τούς ἐκπροσώπους ὅλων τῶν Φορέων καί τῶν Μέσων Ἐνημερώσεως, γιά ὅλες τίς ἐκδηλώσεις τῆς ἀγάπης τους. Θά συμπορεύομαι στούς ἀγῶνες γιά τό καλύτερο, γιά τήν πρόοδο καί τήν εὐημερία τοῦ τόπου μας, ἰδιαίτερα στούς ἀγῶνες γιά τήν προστασία τοῦ θείου δώρου τοῦ Πατέρα καί Δημιουργοῦ Θεοῦ, τοῦ φυσικοῦ μας περιβάλλοντος.

   Εὐχαριστῶ ὅλους τούς ἀδελφούς Κληρικούς πού παρίστανται, τίς Ἀδελφότητες τῶν Ἱερῶν Μονῶν, τά Ἐκκλησιαστικά Συμβούλια, ὅλους ὅσοι ἦλθαν ἀπ᾿ ὅλη τήν Κρήτη καί ἀπό ἀλλοῦ γιά νά μετέχουν στήν χαρά τῆς Ἐκκλησίας τῶν Ρεθυμνίων. Ἡ παρουσία τους μέ τιμᾶ. Οἱ ἐκδηλώσεις τῆς ἀγάπης τους κινοῦν τήν γλώσσα μου σέ εὐγνώμονα εὐχαριστία ἀλλά καί παράκληση νά μᾶς ἐνισχύουν πάντοτε μέ τήν προσευχή τους καί νά μᾶς δίνουν τήν χαρά νά τούς βλέπομε στό Ρέθυμνο.

   Αἰσθάνομαι τήν ἀνάγκη νά εὐχαριστήσω τούς Κληρικούς, τούς Ἄρχοντες καί τόν εὐλογημένο λαό τοῦ Θεοῦ τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Κρήτης καί τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πέτρας καί Χερρονήσου, ὅλους ἐκείνους, μέ τούς ὁποίους συνεργασθήκαμε τά τελευταῖα εἴκοσι χρόνια. Εἶναι ἀλήθεια ὅτι μέ ἀγάπησαν καί τούς ἀγάπησα, μέ ἐτίμησαν πολύ.

   Ἐπιθυμῶ νά εὐχαριστήσω ἰδιαίτερα τόν Πανοσιολ. Καθηγούμενο καί τήν Ἀδελφότητα τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τῆς Μετανοίας μου, τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου στό Σελλινάρι, τῆς Μονῆς πού δέχθηκε τήν μοναχική μου ἀφιέρωση καί ἔγινε σχολεῖο πού μέ δίδαξε πολλά γιά τήν εὐσέβεια τοῦ λαοῦ μας, ὁ ὁποῖος γνωρίζει νά ἀγαπᾶ τούς ἁγίους καί τήν ἁγιότητα. Τούς ζητῶ νά ἐνθυμοῦνται στίς προσευχές τους τήν τοπική μας Ἐκκλησία.

   Ἀπευθύνομαι τώρα στόν εὐσεβῆ καί εὐγενικό λαό μας, τόν προικισμένο μέ πολλές ἀρετές. Τόν λαό πού χαρακτηρίζεται ἀπό τόν πλοῦτο τῶν αἰσθημάτων του, τήν πηγαῖα εὐγένεια, τόν πολιτισμό, τήν ἀρχοντιά, τήν λεβεντιά, τήν ἐργατικότητα, τίς ἐπιδόσεις στά γράμματα καί τίς τέχνες, τόν λαό πού ξέρει νά διακρατεῖ τά ζώπυρα τῆς εὐσέβειας καί τίς παραδοσιακές του ἀξίες, αὐτές πού τοῦ χάρισαν τήν ἐπίζηλη θέση πού κατέχει σήμερα ἀνάμεσα στούς ἀνθρώπους.

   Ἀπό τή θέση αὐτή χαιρετίζω ὅλη τή Μητρόπολή μας. Ἡ σκέψη μου ἀγκαλιάζει ὅλο τό Ρέθυμνο καί ὅλα τά χωριά καί τίς κωμοπόλεις ἀπ᾿ ἄκρου εἰς ἄκρον τῆς εὐλογημένης Μητροπόλεώς μας. Σ᾿ ὅλους τούς ἀνθρώπους πού μοῦ ἐμπιστέφθηκε ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ γιά νά τούς πῶ τοῦτο:

   Στά πρόσωπά σας βλέπω τό Ρέθυμνο τοῦ ἱστορικοῦ παρελθόντος, τοῦ φωτεινοῦ παρόντος καί τοῦ ἐλπιδοφόρου μέλλοντος. Βλέπω τήν ἁγιοτόκο καί ἁγιοτρόφο Ἐκκλησία τῶν Ρεθυμνίων. Τό Ρέθυμνο τῶν ἀγώνων καί τῶν θυσιῶν γιά τήν ἐλευθερία καί τήν ἀνθρώπινη ἀξιοπρέπεια.

   Ἐπιθυμῶ νά ἀνοίξω τήν καρδιά μου καί νά ἀπευθυνθῶ σ᾿ἐσᾶς κοιτάζοτάς σας στά μάτια. Νά σᾶς μιλήσω ἁπλά ἀλλά ἐγκάρδια. Δέν θά σᾶς πῶ τίποτε γιά σχέδια καί προγραμματισμούς, γιατί πιστεύω πώς τά πάντα εἶναι στό σχέδιο τοῦ Θεοῦ κι ἐμεῖς ἁπλά ὑπουργοῦμε σ᾿ αὐτό. Δίνουμε τήν ὕπαρξή μας ὁλόκληρη. Ἀνοίγουμε τό στόμα μας γιά νά μιλάει ὁ Θεός κι ὄχι ἐμεῖς στίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων. Τείνουμε τό χέρι μας γιά νά ἐπιστηρίξουμε τούς ἀδελφούς.

   Γιά μένα ἀπό σήμερα ἀρχίζει μιά ὁδός μαρτυρίου. Μέ ἐντολή τῆς Ἐκκλησίας ὁ Σταυρός τῆς Ἐπισκοπικῆς μου εὐθύνης γίνεται ἀκόμη μεγαλύτερος καί μέ πλήρη ἐπίγνωση ἀνεβαίνω στόν λόφο τοῦ Σταυροῦ, ζητώντας τήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ. Αἰσθάνομαι πολύ ἀδύνατος μπροστά στό βάρος τοῦ Σταυροῦ ἀλλά παίρνω θάρρος ἀπό τόν Ἐσταυρωμένο Χριστό μας κι ὅλους ἐσᾶς τούς ἐσταυρωμένους ἀνθρώπους αὐτῆς τῆς ζωῆς καί μαζί σας ἀγόγγυστα βαδίζω βλέποντας στό τέλος τοῦ δρόμου τό φῶς τῆς Ἀνάστασης.

   Ὅπως εἶχα πεῖ κατά τήν εἰς Ἐπίσκοπον χειροτονία μου: «Ἐπειδή τίποτε στή ζωή μας δέν γίνεται χωρίς τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἐμεῖς, ὅταν καί ὅπως ἐκφρασθεῖ αὐτό τό θέλημα, κύπτομε τόν αὐχένα στήν πανσθενῆ βουλή Του, ἀποδεχόμαστε τό ἐπίταγμα, παίρνομε στούς ἀνάξιους ὤμους μας τό Σταυρό τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας Του καί ὁδεύομε στό ὑπέρ αὐτῆς μαρτύριο λέγοντας: «Ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξε οὕτω καί ἐγένετο, εἴη τό ὄνομα Αὐτοῦ εὐλογημένον»» (Ἰώβ α΄ 21). Αὐτό ἐπαναλαμβάνω καί σήμερα μέ ὅλη μου τήν δύναμη.

   Ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ στούς Ἀποστόλους «καθώς ἀπέσταλκέ με ὁ Πατήρ κἀγώ πέμπω ὑμᾶς» ἰσχύει πρῶτα γιά τούς Ἐπισκόπους καί αὐτό μοῦ δίνει τή δύναμη. Ὅπως καί ὁ λόγος τοῦ Ἀποστόλου Παύλου: «πεποίθησιν ἔχομεν...ὅτι ἡ ἱκανότης ἡμῶν ἐκ Θεοῦ, ὅς καί ἱκάνωσεν ἡμᾶς διακόνους καινῆς διαθήκης, οὐ γράμματος, ἀλλά πνεύματος. Τό γάρ γράμμα ἀποκτείνη, τό δέ πνεῦμα ζωοποιῆ».

   Μέ ἐντολή τῆς Ἐκκλησίας ἔρχομαι στόν εὐλογημένο καί ἱστορικό αὐτό τόπο ἐπαναλαμβάνοντας τούς λόγους τοῦ Χριστοῦ «διακονῆσαι αὐτός ἐλήλυθα». Ἤλθα γιά νά διακονήσω τό μυστήριο τῆς σωτηρίας σας. Στήν ἔναρξη τῆς ταπεινῆς διακονίας μου, ὀφείλω νά σᾶς συστηθῶ, λέγοντάς σας μόνο τοῦτο, πώς ἀπό τήν ἡμέρα τῆς γεννήσεώς μου ἕως σήμερα ὁ Θεός μέ εὐεργέτησε «πολυειδῶς καί πολυτρόπως», μοῦ ἐχάρισε πλούσια τίς δωρεές του. Ἐκεῖνος, «ὁ Πατήρ τῶν οἰκτιρμῶν καί Θεός πάσης παρακλήσεως» εἶναι ὁ Πατέρας μου, ὅπως καί ὅλων ἐσᾶς, μητέρα μου ἡ Ἁγία Ἐκκλησία Του καί ἀδέλφια μου ὅλα τά παιδιά της.

   Ἐσεῖς δέν χρειάζεται νά μοῦ συστηθεῖτε. Μέ τά αὐτιά τῆς ψυχῆς ἀκούω αὐτήν τήν ὥρα ἀπό τήν Ὡραία Πύλη νά σᾶς συστήνει σ᾿ ἐμένα, ὅπως ἄλλoτε, πρίν σαράντα ἀκριβῶς χρόνια, στόν μακαριστό Μητροπολίτη Τίτο, ὁ τῆς εὐγενείας ἐπώνυμος Κρήτης Εὐγένιος, μέ τήν διπλή του ἰδιότητα ὡς Προέδρου τῆς Ἱερᾶς Συνόδου καί Τοποτηρητοῦ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως. Τόν ἀκούω μυστικά νά μοῦ ἐπαναλαμβάνει: «Πρόκειται περί λαοῦ τοῦ Θεοῦ ἔχοντος πίστιν καί εὐλάβειαν, ζῶσαν θρησκευτικήν συνείδησιν, εὐσεβεῖς πρός τήν τελειότητα ἀνατάσεις ... ἐχομένου τῶν παραδόσεων τῶν Πατέρων ἡμῶν καί ὑψηλοῦ μορφωτικοῦ ἐπιπέδου, προσδοκοῦντος δέ ἀπό Σέ ἱκανοποίησιν τῶν πνευματικῶν ἀναγκῶν καί τῶν ἀπαιτήσεων αὐτῶν.

   Καί τόν ἀκούω νά συμβουλεύει ὅπως τόν Τίτο καί ἐμένα «᾿Αλλ᾿ εἰς τούς ἱερούς ἀγῶνας τῆς ὑψηλῆς ποιμαντορίας σου θά ἀντιμετωπίσῃς, ἀναμφισβητήτως, καί ἐμπόδια καί προβλήματα. Μή δειλιάσῃς ὅμως,. Διότι μέ τήν ἄφατον τοῦ Κυρίου ἀγάπην πᾶν δυσχερές εἰς ὁδούς λείας μεταποιεῖται καί μεταβάλλεται..»

   Ἀγάπη καί μόνον ἀγάπη, ἀγάπη τοῦ Κυρίου, θά προσπαθήσω νά Σᾶς δίδω ἀδιάλλειπτα. Τό βλέμμα μου ἀγκαλιάζει ὅλους πατρικά, προπάντων ἀγαπητικά. Εἶμαι ἀπό σήμερα ἀνάμεσά σας μόνο γιά νά ζοῦμε μαζί τήν ἀγάπη, ὅπως αὐτή βιώνεται μέσα στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Τήν ἀγάπη πού ἀποτελεῖ τό βασικό γνώρισμα τῶν μαθητῶν τοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος εἶπε «ἐν τούτῳ γνώσονται πάντες ὅτι ἐμοί μαθηταί ἐστέ, ἐάν ἀγάπην ἔχετε ἐν ἀλλήλοις» καί ἔδωσε τήν καινή ἐντολή «ἵνα ἀγαπῶμεν ἀλλήλους», ὅπως καί ἐκεῖνος μᾶς ἀγάπησε. Ἰδιαίτερα σήμερα, σέ μιά ἐποχή μεγάλων ἀμφισβητήσεων ἀλλά καί προσδοκιῶν πού διαψεύδονται συχνά, οἱ ἄνθρωποι τῆς Ἐκκλησίας, περισσότερο ἴσως ἀπό ποτέ ἄλλοτε, ὀφείλομε νά ἔχομε καί νά δίδομε ἀγάπη στόν ἄνθρωπο, χωρίς διακρίσεις καί χωρίς ἀποκλεισμούς. Αὐτή εἶναι καί ἡ δική μου ἐπιθυμία. Νά δίδω ἀγάπη, νά εἶμαι πατέρας, ἀδελφός, φίλος, διάκονος. Νά δίδω ἀγάπη περιεζωσμένος τό λέντιον τῆς ταπεινώσεως καί νά μεταδίδω σέ ὅλους τό μήνυμα τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ, τῆς πηγῆς τῆς ἀληθινῆς χαρᾶς καί τῆς ἐλπίδας.

   Γνωρίζω καλά ὅτι ἡ Ἐκκλησία μοῦ ἐμπιστεύεται τήν ποιμαντική εὐθύνη αὐτῆς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως σέ μιά ἰδιαίτερα δύσκολη χρονική στιγμή, σέ μιά κρίσιμη γιά τήν Ἐκκλησία καί τήν Πατρίδα μας περίοδο. Ἡ Μητρόπολη μας, ὅπως καί ὅλη ἡ Ἐκκλησία, καλεῖται νά ἀναλάβει ἕνα νέο ρόλο, μιά νέα θέση, γιά νά ἀνταποκριθεῖ στό σύγχρονο περιβάλλον καί στίς ἀπαιτήσεις τῆς Κοινωνίας, στήν νέα πραγματικότητα πού διαμορφώνεται. Ἡ Κοινωνία μας ἀλλάζει καθημερινά πρόσωπο. Δέν ὑπάρχουν αὐτά πού ἕως τώρα θεωρούσαμε αὐτονόητα καί ἡ Ἐκκλησία, μέ πρώτους τούς Ἐπισκόπους της, πού κρατοῦν στά χέρια τους τά κηρύκεια τῆς εἰρήνης, ἔχει ἀποστολή νά δώσει στόν κόσμο τό μήνυμα τοῦ Εὐαγγελίου τῆς ἀγάπης. Καλεῖται νά σταθεῖ ἀρωγός στόν ἄνθρωπο, νά τοῦ μιλήσει ξανά γιά τήν πατρική σχέση πού συνδέει τόν Θεό μαζί του, γιά νά τοῦ δώσει ἐλπίδα ὅταν τά πάντα γύρω του τόν ἀπελπίζουν, γιά νά τοῦ ὑπενθυμίσει ἀξίες καί ἀρετές, νά τοῦ διδάξει ἦθος καί διάθεση προσφορᾶς. Καλεῖται νά ἐμπνεύσει στούς ἀνθρώπους αὐτά πού θά τούς βγάλουν ἀπό τά σημερινά ἀδιέξοδα. Νά τούς ὑπομνήσει πώς εἶναι εἰκόνες τοῦ Θεοῦ, παιδιά τοῦ ἴδιου Πατέρα καί ἀδελφοί μεταξύ τους, μέ ἕνα καί μόνο προορισμό καί σκοπό, τή σωτηρία. Καλεῖται ἀκόμη νά συμβάλει στήν διαμόρφωση καί ἀνάπτυξη τῆς πνευματικῆς καί πολιτισμικῆς ταυτότητας καί συνείδησης τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ.

   Στά πλαίσια αὐτά μέ ἀγωνία γιά τή σωτηρία ὅλων, ἐπιθυμῶ νά ἐργασθοῦμε ἀπό κοινοῦ. Μόνος μου δέν θά μπορέσω νά κάνω τίποτε. Θά κάνουμε μαζί ὅ,τι μποροῦμε. Γι’ αὐτό ἦλθα ὄχι γιά νά λειτουργῶ ἀλλά γιά νά συλλειτουργοῦμε. Νά διακονοῦμε ἥρεμα, ἁπλά, ταπεινά, ἀνεπιτήδευτα, προπάντων χωρίς ἔπαρση, αὐτοπροβολή, ὄχι γιά ἐντυπωσιασμούς.

   Ἦλθα γιά νά ἀναβαίνουμε χέρι-χέρι στόν Ψηλορείτη τῆς πνευματικῆς ζωῆς τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας. Γιά νά συνεργαζόμαστε καί ὄχι γιά νά ἐργάζομαι ἁπλά. Πιό πολύ γιά νά ἀκούω καί λιγότερο γιά νά ὁμιλῶ, γιά νά συντελεῖται καί μέ τήν σιωπή καί τήν προσευχή τό ἔργο τῆς Ἐκκλησίας. Γιά νά συν-χωροῦμε. Ἤλθα γιά νά συνεχίσω τήν ἱστορία. Ἦλθα γιά νά ἀνανεώνω τό λάδι στό ἀκοίμητο κανδήλι τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας ἀλλά καί στίς δικές σας λαμπάδες, γιά νά τίς βρεῖ ἀναμμένες ὁ νυμφίος ὅταν ἔλθει. Γιά νά συνεχίζεται ἡ θεία Λειτουργία, νά μήν σβήνουν τά κανδήλια μας, νά μήν σιγοῦν οἱ καμπάνες τῶν Ναῶν μας.

   Ἦλθα γιά νά εἶμαι ἀληθής καί ὄχι γιά νά γίνομαι ἀρεστός. Ὁ Ἐπίσκοπος, πιστεύω ἀκράδαντα, ὑπάρχει σε ἕνα τόπο γιά νά λέει τήν ἀλήθεια, γιά νά ἐνσαρκώνει τήν ἀλήθεια, γιά νά κυττάζει τους ἀνθρώπους στά μάτια. Γιά νά ἀληθεύομε ἐν ἀγάπη ὅλοι μαζί, νά ὑπερβαίνομε τούς πειρασμούς τῆς ἀνθρωπαρέσκειας, τῆς αὐταρέσκειας, τῆς ἐκκοσμίκευσης, νά ζοῦμε «σπουδάζοντες τοῦ ἀρέσαι Θεῷ μόνον». Δέν διακατέχομαι ἀπό προσωπικές φιλοδοξίες. Μόνη μου φιλοδοξία εἶναι καί θά εἶναι ἡ ἀγαπητική μας κοινωνία καί ἡ ἀγαστή συμπόρευσή μας στόν δρόμο γιά τήν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν.

   Γιά τήν δόξα τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος ἀνυψοῖ «ἀπό κοπρίας πένητα», ὅ,τι εἶμαι καί ὅ,τι ἔχω. Εἶμαι πτωχός καί θέλω νά παραμείνω πένης. Δέν ἦλθα γιά νά πλουτίσω σέ ὑλικά ἀγαθά. Πλοῦτος μου εἶσθε ἐσεῖς καί γι᾿ αὐτό δέν ζητῶ τά ὑμῶν ἀλλά ὑμᾶς. Στά χέρια μου δέν ἐπιθυμῶ νά λαμβάνω τίποτε καί ὅ,τι ἡ ἀγάπη σας θά ἐμπιστεύεται στήν Ἐκκλησία μέ πλήρη διαφάνεια θά μεταβάλεται σέ ὑποτροφίες ἀπόρων σπουδαστῶν καί σέ βοηθήματα ὀρφανῶν παιδιῶν.

   Γνωρίζω πολύ καλά πώς ἡ Ἐκκλησία δέν εἶναι μουσεῖο κι ὁ δικός μου ρόλος δέν εἶναι ρόλος μουσειοφύλακος, πώς μέσα ἀπό τή διαχρονική της παρουσία γνωρίζει τά προβλήματα τῶν ἀνθρώπων, τῶν παιδιῶν της καί ἀγωνίζεται καί ἀγωνιᾶ γιά τά πρόσωπά τους, γιά τήν ἑνότητά τους, γιά τήν εὐλογημένη κοινωνία τους.

   Σήμερα μάλιστα, πού ὁλοένα καί περισσότερο γίνεται λόγος γιά χαλάρωση τῶν κοινωνικῶν ἰστῶν, γιά τήν μοναξιά τῶν ἀνθρώπων, γιά τήν αὔξηση τῶν προβλημάτων στίς ἀνθρώπινες σχέσεις. Νά κρατήσωμε τά ἤθη καί τίς παραδόσεις μας. Τόν ὀρθόδοξο πολιτισμό μας. Τώρα μάλιστα πού ἔχομε τόσους ἀνθρώπους πού ἔρχονται ἀπό ἀλλοῦ νά ζήσουν μαζί μας καί πρέπει χωρίς κανένα εἶδος ρατσισμοῦ, χωρίς καμμιά φοβία καί σίγουρα μακριά ἀπό φανατισμό καί μισαλλοδοξία, πού καμμία σχέση δέν ἔχουν μέ τήν πίστη μας, νά τούς ἀποδεχθοῦμε. Ὀφείλομε νά κρατήσωμε τή φιλοξενία, τή λεβεντιά, τήν ἀξιοπρέπεια, τίς ἀρχές καί ἀξίες τοῦ εὐσεβοῦς καί ἡρωϊκοῦ λαοῦ μας, τόν θεσμό τῆς οἰκογένειας.

   Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί. Τώρα κοιτάζω ἐσᾶς καί ὀμιλῶ γιά τό Θεό, τότε, ἐπί τοῦ βήματός Του, θά κοιτάζω Ἐκεῖνον καί θά Τοῦ ὀμιλῶ γιά ἐσᾶς. Δέν ἔχει ἴσως τόση σημασία τί λέω ἐγώ τώρα πού ἀνέβηκα στό θρόνο αὐτό γιά πρώτη φορά, ἀλλά τί θά πεῖ ὁ Θεός ὅταν θά κατέβω ἀπ᾿ αὐτόν γιά τελευταία φορά. Μέ τίς σκέψεις αὐτές ἀτενίζω σήμερα τά πρόσωπα ὅλων τῶν ἀνθρώπων τῶν Ἐνοριῶν τῆς εὐλογημένης ἐκκλησιαστικῆς παροικίας μας. Τῶν ἀνθρώπων πού κρατοῦν ἀνοικτά τά σπίτια τῶν χωριῶν μας. Τῶν εὐλογημένων γεωργῶν καί τῶν κτηνοτρόφων μας. Αὐτῶν πού καλλιεργοῦν τήν κρητική γῆ καί δέν τήν πωλοῦν ἀντί πινακίου φακῆς. καί προσεύχομαι νά τούς ἐνισχύει ὀ Θεός στόν ὅμορφο ἀγῶνα τους.

   Τό βλέμμα μου ἀγκαλιάζει νοερά πρώτιστα ὅλα τά παιδιά μας, μικρά καί μεγαλύτερα, καί τούς γονεῖς τους. Τούς μαθητές ὅλων τῶν ἐκπαιδευτικῶν βαθμίδων, πού ἄρχισαν πρόσφατα τά μαθήματα τους καί τούς δασκάλους τους. Γνωρίζομε τά προβλήματα καί τούς προβληματισμούς τους. Τούς ἀγαποῦμε πολύ καί προσευχόμαστε νά τούς φωτίζει ὁ Θεός. Σκέπτομαι τούς νέους ἀνθρώπους καί τίς ἀνησυχίες τους, ἰδιαίτερα αὐτούς πού εἶναι χωρίς ἐργασία καί δέν ἡσυχάζω στή σκέψη πώς ὑπάρχουν νέοι παγιδευμένοι σέ κάθε εἴδους ἐξαρτήσεις, σέ ναρκωτικές οὐσίες καί ἰδέες πού στεροῦν τήν ἐλευθερία τους καί ἀμαυρώνουν τήν ὀμορφιά τοῦ προσώπου τους. Ἡ σκέψη μου αὐτόματα πηγαίνει στούς γονεῖς τους πού ἀγωνιοῦν γι᾿ αὐτά, ἀλλά καί στούς γονεῖς πού δοκιμάζονται ἀπό τήν ἀπώλεια τῶν ἀγαπημένων τους παιδιῶν ἀπό αὐτά ἀλλά καί ἀπό τήν ἄλλη μεγάλη μάστιγα, αὐτήν τῶν τροχαίων καί εὔχομαι νά τούς ἐνδυναμώνει ὁ Θεός.

   Ἐκφράζω τήν ἀγάπη μου σέ ὅλους τούς ἀνθρώπους, τούς ἥρωες πολύτεκνους γονεῖς πού ἀντιστέκονται σθεναρά σήμερα πού τό δημογραφικό πρόβλημα τῆς Πατρίδας μας εἶναι μεγάλο.

   Ἐκφράζω τήν ἀγάπη καί τήν συμπάθειά μου ἐπίσης, στούς ἀνθρώπους πού δοκιμάζονται ἀπό τούς πόνους τῶν ἀσθενειῶν, ἀλλά καί στούς ἀνθρώπους τῆς τρίτης ἡλικίας, αὐτούς πού μᾶς κληροδότησαν ὅ,τι ἔχομε καί στούς ὁποίους ὀφείλομε ὅ,τι εἴμαστε. Κι αὐτοί θά εἶναι πάντοτε στήν προσευχή καί στήν φροντίδα τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία μέ τρόπο σύγχρονο καί ἀποτελεσματικό ὀφείλει νά σταθεῖ δίπλα στίς ἀνάγκες τους.

   Ἡ Ἐκκλησία ἔχει ἀποστολή πνευματική καί συγχρόνως κοινωνική, μέ τήν ὀρθόδοξη πατερική σημασία. Στό πλαίσιο αὐτό ἐπιθυμῶ νά ἐργασθοῦμε. Ἐπιθυμῶ νά μήν ὑπάρχει ἄνθρωπος στό Ρέθυμνο πού νά στερεῖται τοῦ καθημερινοῦ του φαγητοῦ καί τῆς στέγης, γι᾿ αὐτό θά προσπαθήσω μέ τούς καλούς μου συνεργάτες, ὅπως γινόταν καί ἕως τώρα, ἀξιοποιώντας τόν ἐθελοντισμό, νά σταθοῦμε δίπλα στούς ἀνθρώπους αὐτούς.

   Ἡ Ἐκκλησία ἐργάζεται ἀθόρυβα, ἄνευ παρατηρήσεως. Δέν μέ ἐνδιαφέρει ἄν δέν προβάλλεται τό ἔργο τῆς Ἐκκλησίας, μέ θλίβει ὅμως ὅταν συκοφαντεῖται καί διαβάλλεται, ἀλλά περισσότερο μέ στενοχωρεῖ ὅταν δέν γίνεται.

   Μετά ἀπ’ ὅλα αὐτά ἐπιθυμῶ νά ἐκφράσω τή μεγάλη μου συγκίνηση γιά ὅσα ὑπάρχουν καί γίνονται στή Μητρόπολη μας. Γιά τίς μεγάλες εὐλογίες τοῦ Θεοῦ. Τίς πολλές φανερές καί ἀφανεῖς Του εὐεργεσίες καί νά πῶ πώς χαίρομαι πολύ.

   Χαίρομαι γιά τά Μοναστήρια τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας, μέ τίς καλές Ἀδελφότητές τους, τήν ἱστορική Ἱερά Μονή Ἀρκαδίου, τίς Μονές Ἀρσανίου, Βωσσάκου, Χαλέπας, Ρουστίκων, Δισκουρίου, Ἀτάλης Μπαλῆ, Μυριοκεφάλων, Ἁγίας Ἀναστασίας, Ἁγίας Εἰρήνης καί Κουμπέ, ἀναλογίζομαι αὐτῶν καί τῶν πολλῶν ἄλλων πού δέν ὑπάρχουν σήμερα τήν μεγάλη προσφορά τους στόν τόπο καί τούς ἀνθρώπους, τίς θυσίες καί τούς ἀγῶνες ἐκείνων πού τά οἰκοδόμησαν καί τά συγκρότησαν καί ἐκείνων πού τά κατοίκησαν μέσα στούς αἰῶνες. Μποροῦν σήμερα νά βοηθήσουν ἀποφασιστικά τούς ἀνθρώπους. Εἶναι τά εὐσκιόφυλλα δένδρα πού μποροῦν νά ἀναπαύσουν τούς κουρασμένους ἀπό τίς μέριμνες τῆς ζωῆς. Ἀποτελοῦν τήν ἐγγύηση τῆς ἐν Χριστῷ πορείας τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας.

   Στόν λογισμό καί τήν καρδιά μου εἶναι τό ἱστορικό Ἀρκάδι μας τό ἱερώτερο ἔδαφος τῆς Κρήτης, τό ἅγιο φυλακτό της καί ὅσους ἔπεσαν ἐκεῖ ἡρωϊκά γιά τοῦ Χριστοῦ τήν πίστη τήν ἁγία καί τῆς Πατρίδος τήν ἐλευθερία. Τό Ἀρκάδι πού δέν διδάσκει τήν διχόνοια ἀλλά καταδικάζει τήν μισαλλοδοξία καί τήν βαρβαρότητα. Τό Ἀρκάδι πού ἐκπέμπει μήνυμα ἐθελοθυσίας, ἐλευθερίας οἰκουμενικῶν διαστάσεων. Ἐπιθυμία μου εἶναι νά δίδει στούς πολυάριθμους ἐπισκέπτες του ἕνα παρών Πίστεως καί Πατρίδος, φιλογενείας καί μοναχικῆς πολιτείας .

   Χαίρομαι γιά τίς Ἐνορίες μας, οἱ ὁποῖες δίδουν τή μαρτυρία τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ στόν κόσμο. Ἀξιοποιώντας τά πολλά χαρίσματα τῶν κληρικῶν καί τῶν λαϊκῶν συνεργατῶν μας, καλῶ σέ εὐλογημένη συστράτευση ὅλους. Νά κατανοήσουμε βαθύτερα τήν ἀποστολή μας ὡς διακονία τοῦ ἀνθρώπου, ἀντιμετωπίζοντας τίς σύγχρονες ἀνάγκες του, πρώτιστα μέ τήν καθημερινή λειτουργική μας ζωή καί τόν ἐπανευαγγελισμό του, πού κρίνονται ἀπολύτως ἀπαραίτητα στή σημερινή ζωή. Σ᾿ αὐτό τό ἔργο θέλω ὅλους κοντά μου. Δέν περισσεύει κανείς. Ὅλοι οἱ Ἱερεῖς μας πού βρίσκονται σέ ἐνεργό ὑπηρεσία ἀλλά καί αὐτοί πού ἔχουν ἀποχωρήσει, τῶν ὁποίων ἡ σοφία, ἡ ἐμπειρία καί ἡ προσευχή μοῦ εἶναι ἀπαραίτητες, πιστεύω ὅτι θά βοηθήσουν στήν κατεύθυνση τῆς ἀναζητήσεως ἱερατικῶν κλίσεων καί τῆς εὑρέσεως νέων ἀνθρώπων στούς ὁποίους θά παραδώσωμε τήν σκυτάλη τῆς διακονίας τῆς Ἐκκλησίας.

   Οἱ Ἱερεῖς μας εἶναι οἱ ἄμεσοι συνεργάτες μου στήν ὑψηλή ἀποστολή τοῦ εὐαγγελισμοῦ τῶν ἀνθρώπων καί ἀπευθύνομαι σ’ αὐτούς γιά νά τούς πῶ, ὅτι θά εἶμαι ἐδῶ, πατέρας καί μεγαλύτερος ἀδελφός τους, ὅτι γνωρίζω τόν ἀγῶνα καί τίς ἀγωνίες τους, τό φιλότιμό τους καί ἐπιθυμῶ νά καλλιεργηθεῖ ἀκόμη περισσότερο ἡ διάθεσή τους γιά προσφορά, ἡ διάθεσή τους νά καταρτίζονται καί νά καταρτίζουν καθημερινά. Ἀγωνία μου, εἶναι ἡ ἀγωνία τοῦ Κυρίου στόν κῆπο τῆς Γεσθημανῆ καί προσευχή μου, ἡ προσευχή Του «Κύριε οὐκ ἐρωτῶ σε ἵνα ἄρης αὐτούς ἐκ τοῦ κόσμου ἀλλ᾿ ἵνα τηρήσης αὐτούς ἐκ τοῦ πονηροῦ». Ἔχομε χρέος νά διακρινόμαστε γιά τό ἐκκλησιαστικό ἦθος μακρυά ἀπό εὐσεβισμούς καί ζηλωτισμούς. Νά ζοῦμε μέ ἱεροπρέπεια καί νά ἐμφορούμαστε ἀπό ἱεραποστολικό ζῆλο. Ἐλπίζω πολλά στήν καλή μας συνεργασία καί προσδοκῶ τούς καρπούς της. Εἶπα καί πρίν ὅτι μόνος του ὁ Ἔπίσκοπος δέν μπορεῖ νά κάνει τίποτε, χρειάζεται συνεργούς.

   Εὐχαριστῶ τούς λαϊκούς συνεργάτες τῆς Ἐκκλησίας, ἄνδρες καί γυναῖκες, τούς Θεολόγους μας, τά μέλη τοῦ Μητροπολιτικοῦ καί τῶν Ἐκκλησιαστικῶν μας Συμβουλίων, τούς Ἱεροψάλτες μας, ὅσους ἐργάζονται στήν Ἐκκλησία καί τούς παρακαλῶ μέ τόν ἴδιο ζῆλο νά συνεχίζουν τό ἔργο τους. Ὅλοι μέσα στό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας πρέπει νά συμμετέχουν καί νά ἀξιοποιοῦνται μέ τά χαρίσματα πού τούς ἔχει δώσει ὁ Θεός. Μαζί τους γίνεται σήμερα μιά νέα ἀρχή στή διακονία τῆς Μητροπόλεώς μας.

   Ὁ Ἐπίσκοπος μιᾶς Τοπικῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἀσφαλῶς ὁ ὁδηγός καί ὁ πνευματικός ἡγέτης της. Πρώτιστα ὅμως εἶναι διάκονος καί τό πρωτεῖο του εἶναι πρωτεῖο ὄχι ἐξουσίας ἀλλά διακονίας. Διακονίας τοῦ Σώματος τῆς Ἐκκλησίας. Γιά νά γίνει ὅ,τιδήποτε δέν ἀρκεῖ μόνο τό ὅραμα, ἀλλά χρειάζεται ἡ συνεργασία. Ἡ Συνοδικότητα τῆς Ἐκκλησίας δέν εἶναι κάτι πού παραμένει στό ἐπίπεδο τῶν Ἐπισκόπων της, ἀλλά διαχέεται σ᾿ ὅλο της τό Σῶμα. Στίς Ἐνορίες καί στά Μοναστήρια της, σέ ὅλες τίς ἐκφάνσεις τῆς ζωῆς της.

   Γι᾿ αὐτό σᾶς θέλω μαζί μου Κληρικούς καί λαϊκούς συνεργάτες τῆς Ἐκκλησίας, ζητῶ τίς προσευχές σας καί τή συναντίληψη, τή συνδρομή καί τή συνεργασία. Μέ μία πατρική παράκληση καί προτροπή. Νά γίνεται ἡ Ἐκκλησία μας τό προζύμι πού θά ζυμώνει ὅλο τό φύραμα τῆς Κοινωνίας. Νά ἔχουμε ἐπαφή μέ τήν πραγματικότητα. Νά μήν μετατρέπομε τόν ἄμβωνα τῆς Ἐκκλησίας σέ παράθυρο, οὔτε νά ἀνακαλύπτομε παντοῦ ἐξωτερικούς ἐχθρούς ἀλλά νά ἐρευνοῦμε τούς ἐσωτερικούς στήν ψυχή μας καί νά διορθωνόμαστε.

   Χαίρομαι γιά τό Πανεπιστήμιο Κρήτης πού ἔχει τήν ἕδρα του ἐδῶ, γιά τίς δημιουργικές του δυνάμεις, γιά τό ἐρευνητικό του ἔργο, γιά τούς ἀνθρώπους του, τό διδακτικό καί διοικητικό προσωπικό του, γιά τούς φοιτητές μας, οἱ ὁποῖοι ἀπ᾿ ὅπου κι ἄν προέρχονται εἶναι δικά μας παιδιά. Σέ ὅλους αὐτούς θέλομε νά εἴμαστε κοντά καί νά γευόμαστε τούς καλούς καρπούς τῆς μεταξύ μας ἀναστροφῆς καί συνεργασίας.

   Χαίρομαι ἀκόμη γιατί γνωρίζω πώς πολλοί ἄνθρωποι ἐδῶ ἔχουν ρῖζες Μικρασιατικές. Διακρατοῦν τήν ἱστορία καί τίς παραδόσεις τοῦ εὐλογημένου τόπου ἀπό τόν ὁποῖο ξεριζώθηκαν οἱ πατέρες τους. Μαθαίνω πώς εἶναι ἄνθρωποι δημιουργικοί, ὀργανωμένοι σέ Συλλόγους καί θέλω νά βρεθῶ κοντά τους γιατί καί ἡ δική μου ρίζα, ἀπό τήν πλευρά τοῦ πατέρα μου, βρίσκεται ἐκεῖ. Ἀπό τήν πλευρά τής μητέρας μου ἡ καταγωγή μου εἶναι ἀπό ἕνα χωριό τίς Μελέσσες τῆς Πεδιάδας, τούς καλούς ἀνθρώπους τοῦ ὁποίου, πού ἦλθαν σήμερα ἐδῶ, πολύ εὐχαριστῶ γιά τήν παρουσία τους καί τούς παρακαλῶ νά μέ ἐνθυμοῦνται στίς προσευχές τους.

   Χαίρομαι τέλος γιά τήν ὕπαρξη ὅλων τῶν Συλλόγων πού διακρατοῦν τήν Παράδοση τοῦ τόπου μας. Εἶναι χρέος μας νά ἀξιοποιήσομε καί νά προβάλομε μέ κάθε τρόπο τήν Παράδοση, τήν Ἱστορία καί τόν ὀρθόδοξο πολιτισμό μας. Ἰδιαίτερα δέ τούς Ἁγίους μας, τούς καρπούς αὐτῆς τῆς γῆς πού ἔθρεψαν καί τρέφουν τήν Ψυχή μας.

   Χαίρομαι καί γιά ὅλους ἐκείνους πού ἐργάζονται συλλογικά γιά κοινωνικούς σκοπούς καί ἀπαλύνουν τόν πόνο πολλῶν συνανθρώπων μας. Θά συμβάλω μέ ὅλες μου τίς δυνάμεις στήν πρόοδο ὅλων αὐτῶν τῶν πρωτοβουλιῶν γιά τό καλό τοῦ τόπου.

   Δέν λησμονῶ ὅτι ὁ τόπος μας εἶναι τόπος τουριστικός καί δίδει μέ τούς ἀνθρώπους μας πού ἐργάζονται στόν τομέα αὐτό μαθήματα πολιτισμοῦ στούς πολυάριθους ἐπισκέπτες μας ἀπ᾿ ὅλο τόν κόσμο. Εὐχή καί προσευχή μου εἶναι νά προοδεύουν πάντοτε ὅσοι διακονοῦν αὐτό τό μετερίζι πού προβάλλει τή φιλοξενία, πού εἶναι ριζωμένη βαθειά στήν καρδιά τοῦ Κρητικοῦ.

   Χαίρομαι, τέλος, καί γιά ὅλα τά ἀπόδημα πνευματικά παιδιά, τούς Ρεθυμνίους, οἱ ὁποῖοι ὅπου καί ἄν βρίσκονται, τιμοῦν τήν εὐγενική καταγωγή τους. Τούς στέλνω τήν ἀγάπη μου.

   Ὅσους εἶπα κι ὅσους παραλείπω αὐτή τήν ὥρα, δέν τούς παραλείπω ὅμως στήν προσευχή μου, τούς θεωρῶ παιδιά καί ἀδελφούς μου, τούς σέβομαι καί ἐπιθυμῶ νά τούς διαβεβαιώσω γιά μιά ἀκόμη φορά ὅτι δέν εἶμαι ἁπλά κοντά τους ἀλλά ἐπιθυμῶ νά εἶμαι μαζί τους, σύντροφος καί συμπαραστάτης τους. Γι᾿ αὐτό καί ἡ πόρτα τῆς Μητροπόλεως, τῶν Γραφείων καί τοῦ σπιτιοῦ μας εἶναι καί θά εἶναι καθημερινά ἀνοικτή γιά ὅλους, χωρίς ἐξαίρεση καί ἡ χαρά μου θά εἶναι μεγάλη ὅταν θά βλέπω τά πρόσωπά σας καί θά ἀκούω ὅ,τι ὁ καθένας ἔχει νά πεῖ στόν πατέρα του. Ἐπαναλαμβάνω αὐτό πού ἀνέφερα καί κατά τήν ὑποδοχή πού μοῦ ἐπιφυλάξατε. Μήν παραξενευτεῖτε ὅταν θά δεῖτε τόν Ἐπίσκοπό σας νά ἔρχετε πρῶτος ἐκεῖνος κοντά σας, στά σπίτια, στίς ἐργασίες καί στούς χώρους τῆς ἀναψυχῆς σας. Θά τό κάνει μόνο γιά ἕνα λόγο, γιατί σᾶς ἀγαπᾶ πολύ.

 

   Σεβασμιώτατοι, Ἐντιμότατοι Ἄρχοντες, ἀγαπητοί ἀδελφοί,

   Μέ συγκινοῦσε πάντα ἡ περιγραφή τοῦ Παντελῆ Πρεβελάκη πού εἶναι «κλωνάρι» αὐτοῦ τοῦ τόπου γιά «τόν δεσπότη τόν Ἱερόθεο πού ζωγράφισε τόν θόλο στήν Ἁγιά Βαρβάρα», ὁ ὁποῖος ὅταν τέλειωσε τό ἔργο του πῆγε νά λειτουργήσει ἐκεῖ «ὅμως ἡ καρδιά του δέν τὄλεγε νά κοιτάξει ταψήλου. Μόνο σάν ἦρθε στό μέρος ἐκεῖνο τῆς Ἀκολουθίας πού ὁ λειτουργός βγαίνει στή Βασιλόπορτα καί δέεται, ὁ δεσπότης ἀναβλεμάτισε στό ἔργο πού ὁ Κύριος εἴχε εὐδοκήσει νά ἐκτελέσει μέ τό χέρι τοῦ δούλου του. Τό μέτωπό του παχνίστηκε, τά χέρια του πήρανε νά τρέμουν καί τά δάκρυα πηδήσανε ἀπό τά μάτια του...κι᾿ ὅλο τό ἐκκλησίασμα ἔκλαιε μαζί του κι᾿ ἦταν ἀνείπωτα, ριζόκορφα εὐτυχισμένο πλάϊ στό βοσκό του». Ἐκείνου, τοῦ ἁγιογράφου Ἐπισκόπου διάδοχος, ἦλθα γιά νά ἁγιογραφῶ, ἔστω ἄτεχνα, στούς καμβάδες τῶν καρδιῶν σας τήν ἱερή μορφή τοῦ Παντοκράτορος, ἦλθα γιά νά μορφώνεται ἐντός τους ὁ Χριστός καί γιά νά δακρύζομε, ὅπως τότε, ὅλοι μαζί, βοσκός καί ποίμνιο, ἄν καί μόνο στά ἀνθρώπινα μάτια ὑπάρχει τούτη ἡ διάκριση, ἀφοῦ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ εἴμαστε, κατά τήν Πατερική διδασκαλία, «πάντες πρόβατα».

   Γιά νά δακρύζω ὅπως τόν ἅγιο Γρηγόριο τόν Θεολόγο πού ὁμολογεῖ σ᾿ ἕνα ποίημά του πώς στήν Ἐκκλησία δέν εἶχε νά δώσει παρά μόνο τό δάκρυο «Ἐκκλησίαις δέ τί δώσομεν; Τό δάκρυον˙ εἰς τοῦτο γάρ με καί συνήγαγε Θεός, πολλαῖς ἐλίσσων τήν ἐμήν ζωήν στροφαῖς».

   Σήμερα θέλησα νά σᾶς πῶ μέ ὅλα αὐτά, ὅτι βρίσκομαι ἐδῶ γιά ἐσᾶς καί μόνο. Ἐσεῖς εἶστε ἡ ἀγάπη, ἡ χαρά καί ὁ στέφανός μου, κι αὐτά πού ἔχω νά σᾶς δώσω εἶναι τό δάκρυ μου καί ἡ καρδιά μου. Κι ἄν χρειαστεῖ ἀκόμα κι ὅπως τήν ἔδωσε ὁ ἅγιος Νεομάρτυρας προκάτοχός μου, ὁ Γεράσιμος ὁ Περδικάρης, σ᾿ αὐτό τόν χῶρο πρίν ἀπό 190 χρόνια.

   Κλείνοντας τίς σκέψεις μου αὐτές, δανείζομαι τόν ἐπίλογο τῆς ἐπιστολῆς τοῦ Ἀποστόλου Παύλου εἰς τόν Ἀπόστολο καί πρῶτο ἐπίσκοπο τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης, τόν Τίτο. Ὁ Παῦλος ἀπευθυνόμενος στόν Τίτο καί δι᾿ αὐτοῦ σέ ὅλους τούς Κρητικούς ἔγραψε: «ἄσπασαι τούς φιλοῦντας ἡμᾶς ἐν πίστει». Αὐτό μόνο, τήν εὐλογία καί τόν ἀσπασμό τοῦ Παύλου, τοῦ Τίτου, τῆς Ἐκκλησίας μας ἔχω νά ἀντιπροσφέρω σήμερα καί πάντοτε στήν ἀγάπη σας διακρατώντας, μαζί μέ τούς ἀδελφούς συνεπισκόπους, τήν ἱερή παρακαταθήκη τοῦ Ἀποστόλου μας.

 

Σᾶς ἀσπάζομαι ὅλους «ἐν φιλήματι ἁγίῳ».
«Ὁ Χριστός ἐν τῷ μέσῳ ἡμῶν. Καί ἧν, καί ἐστί, καί ἔσται».

 
© 2010 Ιερά Μητρόπολις Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου, Ρέθυμνο, Κρήτη - Τηλεφωνικό Κέντρο 28310 22415 - Fax 28310 28557
 

Ρέθυμνο 

HOTSoft.gr σχεδιασμός, κατασκευή, Προώθηση ιστοσελίδων, Κρητη SEO. Ρέθυμνο Aσύρματα δίκτυα WiFi, Δομημένη καλωδίωση, έξυπνο σπίτι. Rethymno 

Website Design, Web Development, Web site Promotion, SEO Crete SEM.
powered by HOTSoft.gr
internet, δίκτυα & τηλεπικοινωνίες