Οικουμενικον Πατριαρχείον
Οικουμενικον Πατριαρχείον
Οικουμενικον Πατριαρχείον

 

 

ΟΜΙΛΙΑ

ΤΗΣ κ. ΚΥΒΕΛΗΣ ΖΩΓΡΑΦΑΚΗ,

ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

ΤΩΝ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΙΤΩΝ «ΑΓΙΑ ΔΥΝΑΜΗ»,

ΣΤΟ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΝΘΗΜΕΡΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ

ΤΟΥ ΑΟΙΔΙΜΟΥ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΤΖΑΓΚΑΡΑΛΕΞΑΚΗ

Αργυρούπολη Ρεθύμνου

Σάββατο 3 Αυγούστου 2019

Σεβασμιώτατε, Σεβαστοί πατέρες, αγαπητοί φίλοι,

 

Η είδηση της απώλειας του πολυαγαπημένου μας παπαΧρήστου πάγωσε τις καρδιές όλων μας. Συγκεντρωθήκαμε σήμερα εδώ για να τιμήσουμε τη μνήμη του.

 

Ως πρόεδρος του συλλόγου των εν Αθήναις Αργυρουπολιτών Ρεθύμνου «Αγία Δύναμη», θα ήθελα να ευχαριστήσω τα μέλη του εκκλησιαστικού συμβουλίου και ιδιαιτέρως τον πρωτοπρεσβύτερο Γεώργιο Λελεδάκη για την απόφαση- πρόταση στην οικογένεια του εκλιπόντος να τελεστεί το σαρανταήμερο μνημόσυνό του στο χωριό μας. Μια απόφαση που δηλώνει ευαισθησία ψυχής, ευγνωμοσύνη και αναγνώριση στα τόσα χρόνια προσφοράς του παπαΧρήστου στο ποίμνιό του.

 

Θα μπορούσε να μιλά κανείς για ώρες για το μεγαλείο της ψυχής του, αλλά φοβάμαι πως οι λέξεις είναι φτωχές, για εκείνον μιλούν τα έργα του.

 

Γεννήθηκε στο χωριό μας το 1930. Ένα χωριό που επί 25 χρόνια αγάπησε και υπηρέτησε τους κατοίκους του. Είναι γνωστό σε όλους μας ότι προσέφερε μεγάλο κοινωνικό έργο από τα πρώτα χρόνια της ιεροσύνης του και, παρόλο που μια από τις φράσεις που τον χαρακτήριζαν ήταν «δώσε χαρά στα γηρατειά στις ρίζες της ζωής σου», η αγάπη του προς τους νέους ήταν απεριόριστη.

 

Αυτή ήταν που του έδωσε τη δύναμη στα τέλη της δεκαετίας του ΄50 να σχεδιάσει και να οργανώσει συσσίτια για τους μαθητές του τότε κοινοτικού Γυμνασίου Αργυρούπολης. Και επειδή, όταν κάποιος αποφασίζει να καταγράψει γεγονότα και καταστάσεις με σκοπό να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι, πρέπει να είναι ακριβής, αισθάνομαι την υποχρέωση σήμερα  να διορθώσω την ανακριβή αναφορά που υπάρχει στο ενδιαφέρον βιβλίο του κου Γιάννη Κασωτάκη «Αργυρούπολη, το χωριό μου χωριό της Κρήτης»  στη σελίδα 126 σχετικά με τη λειτουργία των συσσιτίων. Εκεί χαρακτηριστικά αναφέρει, «με δαπάνες της κοινότητας προσφέρονταν φαγητό στους μαθητές». Τα συσσίτια δεν γίνονταν με δαπάνες της κοινότητας.

 

 Ο παπαΧρήστος τα οργάνωσε και τα συντηρούσε επί σειρά ετών έχοντας τη βοήθεια τόσο των ενοριτών του, αλλά κυρίως του  παγκόσμιου συμβουλίου των Εκκλησιών στο οποίο με γράμμα είχε απευθυνθεί. Μάλιστα Επιθεωρητής του Οργανισμού που είχε επισκεφτεί το χωριό μας για να επιβεβαιώσει την ύπαρξη των συσσιτίων τον είχε συγχαρεί για την άρτια οργάνωση.

 

Καθημερινά προσέφεραν στους μαθητές του Γυμνασίου πρωινό με άφθονο γάλα και φρέσκο ζυμωτό ψωμί  και μεσημεριανό φαγητό.

 

Το ψωμί ετοίμαζαν και έψηναν δωρεάν, όπως και κάθε φαγητό φούρνου, κάθε μήνα εκ περιτροπής οι φούρνοι του Διονυσίου και της Μαρίας Τζαγκαραλεξάκη στο κατωχώρι και  του Δήμητρη και της Μαρίας Παπαδάκη στο πανωχώρι με αλεύρι που έστελνε το παγκόσμιο συμβούλιο των Εκκλησιών, ενώ τα ψάρια και τα κρέατα για το μεσημεριανό τα αγόραζε και τα έφερνε αγόγγυστα και δωρεάν με χρήματα που του έδινε ο παπαΧρήστος ο Χαράλαμπος Μελιγκουνάκης πότε από τα Χανιά και πότε από το Ρέθυμνο για να μαγειρέψει με μεράκι και αγάπη η μαγείρισσα Αικατερίνη  Νεονάκη.

 

  Ο παπαΧρήστος πάλεψε με σθένος για την ανέγερση κτηρίου προκειμένου να στεγαστεί το Γυμνάσιο του χωριού μας που μέχρι τότε φιλοξενούνταν σε διάφορες αίθουσες γύρω από την πλατεία του χωριού. Κατάφερε το κτήριο «Μανουσάκη», μετά από γράμμα που έστειλε στην ιδιοκτήτρια, να παραχωρηθεί  και να στεγάσει οικοτροφείο στο χωριό που προσέφερε διαμονή και σίτιση στους μαθητές του Γυμνασίου που έρχονταν από τα γύρω χωριά. Πιθανόν ανάμεσά μας να βρίσκονται σήμερα μαθητές των τότε χρόνων που μπορούν να τα επιβεβαιώσουν όλα αυτά.

 

Δημιούργησε γραφείο ενορίας και αίθουσα ομιλιών όπου συναντιόντουσαν οι χωριανοί, συζητούσαν και έβρισκαν λύσεις στα θέματα που τους απασχολούσαν.

 

Συμμετείχε στην οργάνωση και  λειτουργία του εργοστασίου Ελαιουργικού Συνεταιρισμού Αργυρούπολης που επι δεκαετίες εξυπηρετούσε τις ανάγκες των κατοίκων της Αργυρούπολης και των γύρω χωριών.

 

    Δίδασκε το λόγο του Χριστού και σαν καλός Σαμαρείτης διατηρούσε πάντα τα μάτια της ψυχής του ανοικτά για κάθε αναξιοπαθούντα συνάνθρωπο, για να τον στηρίξει χωρίς τυμπανοκρουσίες, πότε με λόγια φωτίζοντας τη ψυχή του με δύναμη και ελπίδα και πότε με έργα.

 

Σε όλους δήλωνε τη στήριξή του, στις χαρές, μα αλλοίμονο και στις λύπες…

 

Την ευλογία να είναι ο ιερέας των παιδικών μου χρόνων είχα κι εγώ. Θυμάμαι την επιβλητική του παρουσία στην ωραία πύλη στη εκκλησία αλλά και την ισόγεια αίθουσα του κατηχητικού με το ξύλινο πάτωμα, το μαυροπίνακα, τα μοναστηριακά σκαμνιά, τις εικονίτσες και τα μικροδωράκια που μας μοίραζε, την ευωδιά του λιβανιού στα χέρια του κάθε φορά που σκύβαμε να πάρουμε την ευχή του...

 

  Να αναφέρω ότι επί των ημερών του χτίστηκαν στο χωριό μας με την βοήθεια των ενοριτών του συνολικά 7 εκκλησίες.

 

 Οι ναοί: του Αγίου Γεωργίου στον Πήγαδο και στο Βορεινό και της Παναγίας στον ποταμό, οι οποίες ανεγέρθηκαν στα ερείπια βυζαντινών που είχαν καταστραφεί επί τουρκοκρατίας σχεδόν ολοσχερώς.

 

Καθώς και 4 που κτίστηκαν από την αρχή: της αγίας Μαρίνας, του Αγίου Αθανασίου, της Αγίας Τριάδος και της Αγίας Φιλοθέης.

 

Ειδικά για την Αγία Φιλοθέη ας μου επιτραπεί να σας πω πως  το οικόπεδο στο οποίο χτίστηκε η εκκλησία αποκτήθηκε χάρη στη δωρεά δύο χωριανών μας. Του παπαΧρήστου που αντάλλαξε κτήμα με ελαιόδεντρα που είχε από την μητέρα του μεγαλύτερης αξίας από αυτό που πήρε από χωριανό μας προκειμένου να χτιστεί η εκκλησία και του αείμνηστου Ρουμελιωτάκη Χρήστου ο οποίος με γράμμα που έστειλε στον παπαΧρήστο του έδωσε την άδεια να πάρει από το κτήμα του όσο χρειαζόταν για τις ανάγκες της εκκλησίας.

 

Όλα αυτά έχουν καταγραφεί στην  ιστορία του χωριού μας και στις μνήμες των συμπατριωτών μας.

 

Ερχόμενος στην Αθήνα, συνέχισε το φιλανθρωπικό του έργο ως εφημέριος στην ενορία Παναγίας Ελεούσας στη Αγία Βαρβάρα στο  Αιγάλεω επί 25 χρόνια. Και εκεί η φιλανθρωπική του δράση ήταν πλούσια: στηρίζει τους αναξιοπαθούντες της περιοχής, πληρώνει φάρμακα, λογαριασμούς, ενοίκια. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Χαρδαβέλας τα  Χριστούγεννα του 2004 του αφιέρωσε το μεγαλύτερο μέρος τηλεοπτικής εκπομπής που αφορούσε τις δραστηριότητες και το φιλανθρωπικό έργο ιερέων. Το φιλανθρωπικό του έργο παρουσίασαν με αφιερώματα οι τοπικές εφημερίδες της δυτικής Αθήνας, καθώς και το μηνιαίο περιοδικό της Ιεράς Μητρόπολης Νίκαιας, ενώ σε εκδήλωση είχε τιμηθεί για τα 20 χρόνια προσφοράς του από τον μητροπολίτη Νίκαιας Αλέξιο.

 

Το έργο του αναγνωρίστηκε και από τον δήμαρχο της Αγίας Βαρβάρας Λάμπρο Μίχο, όπως φάνηκε από τον συγκινητικό επικήδειο του.

 

 Παράλληλα λόγω της αγάπης του για την Αργυρούπολη παλεύει στην Αθήνα και καταφέρνει να κάνει την ιδέα πράξη. Αναλαμβάνει την προεδρία του Συλλόγου «Αγία Δύναμη», που είχε ήδη συσταθεί από χωριανούς μας το 1979, και  το 1993 επι των ημερών της θητείας του ο σύλλογος αποκτά ιδιόκτητο γραφείο- το οποίο έχουμε μέχρι σήμερα_ στην οδό Μαιζώνος 2 στη πλατεία Βάθη.

 

Το ανθρωπιστικό του έργο θα παραμείνει για μας ένα φωτεινό παράδειγμα προς μίμηση.

 

Ως ελάχιστο φόρο τιμής στο έργο του το ΔΣ του Συλλόγου των εν Αθήνα Αργυρουπολιτών Ρεθύμνου «Αγία Δύναμη», αφού συνεδρίασε, αποφάσισε ομόφωνα την πραγματοποίηση με έξοδα του Συλλόγου κοινωφελούς έργου στο χωριό στην μνήμη του.

 

Τελειώνοντας, θα ήθελα δημόσια να ευχαριστήσω τα παιδιά του Χρήστο και Μαριάμνη για την απόφασή τους αντί στεφάνων στη κηδεία να κατατεθούν  χρήματα στο ταμείο του συλλόγου για ενίσχυση της εφημερίδας μας «Πολιθιανές Αθιβολές».

 

Προσευχόμαστε στον Ύψιστο να αναπαύσει την ψυχή του και να τον κατατάξει εκεί που δεν υπάρχει πόνος ή λύπη ή στεναγμός αλλά ζωή  ατελεύτητη.

 

Θα ζει πάντα στη σκέψη και στην καρδιά μας.

 

 
© 2010 Ιερά Μητρόπολις Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου, Ρέθυμνο, Κρήτη - Τηλεφωνικό Κέντρο 28310 22415 - Fax 28310 28557
 

Ρέθυμνο 

HOTSoft.gr σχεδιασμός, κατασκευή, Προώθηση ιστοσελίδων, Κρητη SEO. Ρέθυμνο Aσύρματα δίκτυα WiFi, Δομημένη καλωδίωση, έξυπνο σπίτι. Rethymno 

Website Design, Web Development, Web site Promotion, SEO Crete SEM.
powered by HOTSoft.gr
internet, δίκτυα & τηλεπικοινωνίες