Πρός
τόν Ἱερό Κλῆρο, τίς Μοναστικές Ἀδελφότητες
καί τόν εὐσεβῆ λαό τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως
Ρεθύμνης καί Αὐλοποτάμου.

«Εἰ γὰρ σύμφυτοι γεγόναμεν τῷ ὁμοιώματι τοῦ θανάτου αὐτοῦ,
ἀλλὰ καὶ τῆς ἀναστάσεως ἐσόμεθα» (Ῥωμ. στ΄ 5)

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Μέ αἰσθήματα πατρικῆς χαρᾶς καί ἀγάπης πρός ὅλο τό πλήρωμα τῆς Τοπικῆς μας Ἐκκλησίας, ἀπευθύνομαι ἀπόψε, γιά μιά ἀκόμη χρονιά, αὐτή τήν ὁλόφωτη βραδυά τῆς Ἀνάστασης, στά εὐλογημένα καί φωτισμένα ἀπό τό ἀνέσπερο φῶς τῆς Ἀναστάσεως πρόσωπά σας καί σᾶς προσκαλῶ μέ τή φωνή τῆς Ἐκκλησίας νά γίνομε κοινωνοί, μύστες καί μέτοχοι τῆς ἄφατης χαρᾶς τῆς Ἀναστάσεως, πού ξεπερνᾶ κάθε μία πρόσκαιρη χαρά τοῦ κόσμου τούτου καί προσκαλεῖ τήν ὕπαρξή μας στήν ἀπαρχή μιᾶς «ἄλλης αἰωνίου βιοτῆς»! Νά προσεγγίσομε τό μυστήριο τῆς Ἀγάπης τοῦ Θεοῦ, ἕνα μυστήριο πού σφραγίσθηκε μέ τό Τίμιο Αἷμα Του στό ὕψος τοῦ Σταυροῦ Του, μέ τήν προσδοκία τῆς Ἀναστάσεως, ὅπως βεβαιώνεται στά παραπάνω λόγια τοῦ Ἐθναποστόλου Παύλου, στήν ἐπιστολή του πρός Ρωμαίους, τά ὁποῖα ἀποτελοῦν ἰσχυρή καί βέβαιη ὑπόσχεση γιά ὅλες τίς ἔμψυχες εἰκόνες τοῦ Θεοῦ, τό πλήρωμα τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας!

Καί ἄν τά ἀδιέξοδα τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων καί προσώπων φαντάζουν ἀδιάβατα, μέσα στά ποικίλα σκοτάδια τῆς ζωῆς καί τῶν καιρῶν μας, σέ ἕνα κόσμο πού πληγώνεται ἀπό πολέμους καί ἀκαταστασίες, σέ μιά οἰκουμένη πού ξαναμοιράζεται κατά τά συμφέροντα τῶν ὀλίγων, σέ μιά κοινωνία ποικίλως πληγωμένη καί ἀποπροσανατολισμένη, πού ἀναζητεῖ ξανά τό βηματισμό καί τήν κατεύθυνσή της, μέσα σέ τραγωδίες, πτώσεις καί ἀναστάσεις, μέσα σέ ἕνα περιβάλλον βίας, ταραχῆς καί ποικίλων ἐξαρτήσεων, πού ἐξαθλιώνουν τό ἀνθρώπινο πρόσωπο, ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἀπόψε προβάλλει τό ἀντίδοτο τοῦ θανάτου, τό δῶρο τῆς ἀθανασίας, τήν Ἀνάσταση, ὡς τρόπο καί ἐπιλογή ζωῆς, ὡς προσωπικό βίωμα καί μετοχή στή δική Του Ἀνάσταση, Ἐκείνου πού σταυρώθηκε καί ἀναστήθηκε γιά νά ζήσει αἰώνια ὁ ἄνθρωπος! Φωταγωγεῖ τά σκοτάδια μας, τά κάθε λογῆς καί προέλευσης, καί μᾶς καλεῖ· «Δεῦτε λάβετε φῶς ἐκ τοῦ ἀνεσπέρου φωτός»!

Εἶναι ἀλήθεια ὅτι ἡ Ἀνάσταση εἶναι πρόσκληση, τρόπος καί στάση ζωῆς! Μεγάλη εὐλογία νά ζεῖ ὁ ἄνθρωπος «ἀναστάσιμα»! Ἡ ἀναστάσιμη αὐτή ζωή εἶναι ἀπάντηση στή φθορά καί τήν ἐξάρτηση, κάθε εἴδους ἐξάρτηση πού ἀπειλεῖ τή ζωή, τήν ὕπαρξη, τήν προοπτική μας. Εἶναι βίωμα τῆς ἀπαλλαγῆς ἀπό τή φθορά καί τήν ἀστοχία μας. Εἶναι ἡ ἐπαναφορά μας στό «πρωτόκτιστο κάλλος», στήν ἀποκατάσταση τῆς ἀληθινῆς μας σχέσης μέ τόν Δημιουργό. Εἶναι ἡ λύση στά ἀδιέξοδα τῆς ζωῆς μας καί ἡ ἀληθινή λύτρωση σέ ὅσα «δεσμά» μᾶς δεσμεύουν καί ἐπαπειλοῦν τήν ὄντως ἐλεύθερη πορεία μας στήν τελειότητα καί τήν ἀφθαρσία. Εἶναι, τελικά, ὁ μονόδρομος τῆς ὑπέρβασης τοῦ θανάτου, ἡ ζωή μετά πάντων τῶν Ἁγίων.

Φωτόμορφα παιδιά τῆς Ἐκκλησίας,

Μέσα σέ τούτη τήν ὁλόφωτη βραδυά, σᾶς παρακαλῶ καί σᾶς προσκαλῶ νά γίνουμε ὅλοι φωτοδότες τῆς Ἀναστάσιμης χαρᾶς, σέ ὅλες τίς πτυχές καί τίς στιγμές τῆς ζωῆς μας! Νά φωτισθοῦν οἱ ψυχές καί τά πρόσωπά μας, γιά νά ξανακτήσουμε μιά ὁλόφωτη κοινωνία, στήν ὁποία ὁ «ἄλλος» θά εἶναι ἡ χαρά μου καί ὄχι ἡ κόλασή μου! Μέ τό φρόνημα καί τό ἦθος τοῦ Ὁσίου Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ, ὁ ὁποῖος συνεχῶς χαιρετοῦσε κάθε ἕναν ἄνθρωπο, μέ τόν ἴδιο καρδιακό χαιρετισμό: «Χριστός ἀνέστη, χαρά μου»!

Σᾶς ἀσπάζομαι ἀναστάσιμα, ὅλα τά φωτόμορφα πρόσωπα τοῦ πληρώματος τῆς Τοπικῆς μας Ἐκκλησίας, ὅλους τούς ἀπόδημους Ρεθυμνίους καί κάθε ἕνα πρόσωπο, «εἰκόνα» ἔμψυχη τοῦ Θεοῦ καί Σωτῆρος μας.

Χριστός ἀνέστη, ἀδελφοί μου! Ἀληθῶς ἀνέστη ὁ Κύριος!
Μέ ὁλόθερμες πατρικές εὐχές καί ἀναστάσιμους ἀσπασμούς
Ὁ Ἐπίσκοπός σας
† Ὁ Ρεθύμνης καί Αὐλοποτάμου Πρόδρομος