Τα παιδιά μας !
μια φωνή, στης καρδιάς τα δρομάκια περιδιαβαίνει…
και  κτυπά της συνείδησης  τις χορδές… στο ίδιο τραγούδι…
πρόσεχε…

Και θυμήσου…
μικρά,  λουλουδάκια στα πρώτα τους βήματα…
μάτια πελώρια, κλάμα …και γέλιο …άδολα…
σκέψου…

Ευθύνη και χρέος…
αθώες καρδιές… μεγάλωσαν… και πορεύονται…
κρατώντας λέξεις και συμβουλές… το παράδειγμα…
τα δώρα σου…

Τα παιδιά μας ! πρόσεχε…
το ενδιαφέρον σου  στην κορυφή… πρώτα σ΄ αυτά…
την αγάπη σου …τη ζεστασιά… το δάκρυ σου…
κάθε σου σκέψη…

Εκεί στην αλάνα του κόσμου…
να βγουν με στηρίγματα… δυνατά …αντέχοντας…
του κακού, τα  αδιάκοπα  τα κτυπήματα …τις θλίψεις…
άκουσέ με…

Ο εχθρός αναμένει…
τα εφόδια των παιδιών μας ζυγίζει…
αλύπητα κτυπά…  τα φθαρμένα τείχη …στις ελλείψεις…
μην αμελείς…

Πρόσεχε ! τα παιδιά μας…
κοντά τους στάσου… μέχρι το τέλος… μη σταματάς…
δώσε  το χέρι  σου … τη χαρά σου… το βλέμμα σου…
την προσευχή σου !

Αφιέρωμα, στους γονείς του κόσμου, που ζουν και μοχθούν για τα παιδιά τους, για την ευγενική  παρουσία τους στον κόσμο.

Του Γεωργίου Χριστοφόρου Καραβιώτη