Κι αυτά τα Χριστούγεννα 0 μικρός Ιησούς απλώνει το χέρι του στα πεινασμένα παιδιά, τα σκελετωμένα απ’ την ανέχεια και τη στέρηση και σκουπίζει απαλά ,κλαίοντας, τα λιγοστά δάκρυά τους…

Και καθαρίζει τις πληγές τους με κρασί και λάδι και πλύνει τα προσωπάκια τους…και τα ντύνει και κάθεται και τρώει μαζί τους …

Και τραγουδά και παίζει μ΄αυτά  παιγνίδια χαράς, τη νύχτα των Χριστουγέννων, αυτή τη δική του Νύχτα, εκεί, στα μέρη της φτώχειας, του πόνου και των πολέμου… σ’ εκείνα τα μέρη των ξένων και προσφύγων ,που ο άνθρωπος χάνεται…

Και σαν τελειώνει, περιδιαβαίνει τις γειτονιές… και κτυπά τις πόρτες και καλεί… καλεί τον καθένα ονομαστικά… και ποτίζει με βάλσαμο τις πέτρινες καρδιές…

Και ταρακουνά τις συνειδήσεις πλουσίων και δυνατών της εξουσίας… και δείχνει πώς να πορευτούν…

Και ζητά να δώσουν αγάπη !
Έστω λίγη κατανόηση και συμπόνια…
Έστω την ευσπλαχνία και το έλεος τους… λίγο ψωμί… λίγα χρήματα… ένα ένδυμα… το χαμόγελό τους…
Έστω τη φιλοξενία σ΄ ένα ξένο, έστω ένα ποτήρι νερό…
Ναι, μια επίσκεψη μας στις φυλακές και στα νοσοκομεία…

Κι αναμένει… αναμένει ν’ ακούσει γέλια παιδικά, φωνές χαράς…
Αναμένει να δεί μάτια αγάπης να λάμπουν… να σταματήσουν τα κλάματα και η δυστυχία…

Και ξανακτυπά την πόρτα της καρδιάς μας… και περιμένει…
Περιμένει και καρτερά υπομονετικά…

Κι αυτά τα Χριστούγεννα, λοιπόν, κτυπάει η πόρτα του κόσμου 2015 φορές !
Και το αίτημα του μικρού Ιησού είναι το ίδιο :
Δώστε αγάπη για τον φτωχό και το δυστυχισμένο…
Ναι, δώστε αγάπη …μόνο αγάπη !

ΚΑΛΑ  ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ !

Του Γεωργίου Χριστοφόρου Καραβιώτη