ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2024

Πρός
τόν Ἱερό Κλῆρο, τίς Μοναστικές Ἀδελφότητες καί τόν εὐσεβῆ λαό
τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ρεθύμνης καί Αὐλοποτάμου 

«καὶ τόπος ἦν οὐδεὶς τῷ καταλύματι…».
(Προεόρτιο ἀπολυτίκιο Χριστουγέννων)

Ἀδελφοί καί παιδιά μου εὐλογημένα,

Γιά μιά ἀκόμη χρονιά, μᾶς ἀξιώνει ὁ Πανάγαθος Θεός νά ἑορτάζομε τήν «Μητρόπολιν» τῶν ἑορτῶν, τήν τοῦ Χριστοῦ Γέννα, καί νά προσεγγίζομε τό Θεῖο Σπήλαιο τῆς Βηθλεέμ, ταπεινοί προσκυνητές τοῦ μεγαλείου τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ, τῆς Σαρκωμένης Παναγάπης.

Κι ἀκοῦμε, γιά μία ἀκόμη φορά, τούς θεσπέσιους ὕμνους, πού δέν τούς χορταίνουμε, στά αὐτιά, στό νοῦ καί στίς καρδιές μας, νά ἐπαναλαμβάνουν τή μεγαλωσύνη τῆς Θείας Πρόνοιας, στή Σάρκωση τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ, γιά τή σωτηρία τοῦ Γένους τῶν ἀνθρώπων. Ψηλαφοῦμε τό Μυστήριο τῶν Μυστηρίων, τή Διαθήκη τῆς Ἀγάπης τοῦ Θεοῦ καί δοξολογικά κινοῦμε τήν γλῶσσα μας, μεγαλύνοντας τόν Τρισάγιο Θεό μας.

Κι ἀκοῦμε μέσα σέ τοῦτο τό μεγαλεῖο κι ἕνα «παράπονο», μιά ἔλλειψη, μιά φτώχεια… «καὶ τόπος ἦν οὐδεὶς τῷ καταλύματι»… Δέν ὑπῆρχε τόπος, δέν ὑπῆρχε κατάλυμα, γιά νά φιλοξενήσει τήν κυοφοροῦσα Παρθένο καί ἔπειτα τό νεογέννητο Θεῖο Βρέφος. Πόσο ὀξύμωρο καί συνάμα τραγικό… Ἕνας κόσμος πού τά εἶχε ὅλα σέ ἀφθονία, μιά κοινωνία ποικίλης «εὐρυχωρίας», μιά κοινωνία πολύβουη καί πολύμορφη, μιά πεπληρωμένη πραγματικότητα καί κατάσταση, δέν εἶχε «τόπο» γιά τόν Θεό, δέν εἶχε «χῶρο» γιά νά Τοῦ προσφέρει μιά μικρή γωνιά, λίγη ζεστασιά, λίγη ἀγάπη καί στοργή.

Κι ὅσο τά χρόνια καί οἱ αἰῶνες περνοῦν, ἀσταμάτητα καί γοργά, παραμένει ἡ ἴδια τραγική πραγματικότητα ὡς χαρακτηριστικό γνώρισμα κάθε ἐποχῆς, κάθε κοινωνίας καί κάθε ἀνθρώπου, πού δέν βρίσκει «χῶρο», δέν παρέχει «κατάλυμα», γιά νά ἀναπαύσει τόν Ἀληθινό Θεό. Ποῦ εἶναι καί σήμερα ὁ «τόπος» γιά νά γεννηθεῖ ὁ Χριστός καί νά ἀναγεννήσει τίς πολύπαθες κοινωνίες μας, τίς οἰκογένειές μας, τά παιδιά μας, τό πρόσωπο κάθε ἑνός ἀνθρώπου; Καί μπορεῖ ἡ ἐξέλιξη μέ ραγδαῖο τρόπο νά αὐξάνει καί νά προοδεύει, ἡ τεχνητή νοημοσύνη νά ἀνταγωνίζεται τά ἀνθρώπινα τάλαντα καί χαρίσματα, ἀλλά ἡ ἀληθινή ἀναζήτηση τῆς κοινωνίας καί τῆς σχέσης μέ τόν Θεό θά παραμένει ἡ διαρκής ζήτηση καί ὁ σταθερός προσανατολισμός τοῦ ἀνθρώπου, πού διψᾶ γιά τόν Οὐρανό, πού δέν χορταίνει μέ ἐπίγειες δόξες.

Ἐδῶ, λοιπόν, ἀδελφοί μου, εἶναι ἡ εὐθύνη μας! Ἐδῶ εἶναι ἡ ἀποστολή μας. Νά δημιουργήσουμε «χῶρο» καί «τόπο», γιά νά κατεργάζεται ὁ Θεός τή σωτηρία τῶν ἀνθρώπων. Νά γίνουμε κοινωνοί καί συνεργοί τῆς Χάριτός Του. Νά ἀναψηλαφήσουμε τή ζωή καί τίς ἐπιλογές μας. Νά εἴμαστε εἰλικρινεῖς μέ τούς ἑαυτούς μας καί μέ τούς ἄλλους, πώς, χωρίς τόν Θεό, δέν ἀντέχεται ἡ πορεία τῆς ζωῆς. Ἔλαβα, πρό ἡμερῶν στό κινητό ἕνα μήνυμα, ἀπό ἕνα φίλο, πού ἔγραφε τά ἑξῆς: «πραγματικά, ἐάν δέν εἶχε γεννηθεῖ αὐτό τό Βρέφος, ἡ ζωή μας θά ἦταν κόλαση καί ματαιότητα ἀβάστακτη…»! Πόσο ἀληθινή εἶναι ἡ διαπίστωση αὐτή! Πόσο περιγραφική καί οὐσιαστική σέ ὅλες τίς πτυχές καί τίς στιγμές τῆς ζωῆς μας!

Ἀγαπητά μου παιδιά,

Ταπεινή παράκλησή μας πρός τήν ἀγάπη ὅλων σας, ἀπό τά μύχια τῆς καρδιᾶς μου, γιά τήν νέα χρονιά πού σέ λίγο ἁπλώνεται μπροστά μας, εἶναι νά δώσουμε ὅλοι μας «τόπο», «κατάλυμα», στόν Ἀληθινό Θεό μας. Νά δημιουργήσουμε στίς καρδιές μας «φάτνη», γιά νά γεννηθεῖ καί νά μείνει ὁ Χριστός. Μέ τόν τρόπο αὐτό, θά δώσουμε «ζωή» σέ κάθε ἡμέρα τῆς ζωῆς μας!

Αὐτή ἄς εἶναι ἡ στοχοθεσία ὅλων μας γιά τό νέο ἔτος, δοξάζοντας τόν Θεό γιά ὅλα τά πνευματικά δωρήματα, πού χάρισε ἀφειδώλευτα στήν Τοπική μας Ἐκκλησία, καθ’ ὅλο τό ἔτος 2024, ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἐπετείου τῶν διακοσίων ἐτῶν ἀπό τή μαρτυρική τελείωση τῶν Ἁγίων Τεσσάρων Νεομαρτύρων μας. 

Μέ αὐτή τήν ταπεινή παράκληση καί τήν καρδιακή προσδοκία, σᾶς εὔχομαι ἔτη πολλά, ἔτη «αἰώνια» στήν ἀτελεύτητη Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, καθώς καί τό ἐρχόμενο νέο ἔτος 2025, μεστό ἀπό χαριτωμένα μονοπάτια γιά τήν ἐπίτευξη κάθε ὑψηλοῦ καί σωτήριου στόχου.

Μέ πατρική ἀγάπη καί ἐγκάρδιες εὐχές
Ὁ Ἐπίσκοπός σας
† Ὁ Ρεθύμνης καί Αὐλοποτάμου Πρόδρομος